ເປັນພືດລົ້ມລຸກຫຼາຍປີ, ສູງ 2-7 ມ, ລຳຕົ້ນຮູບຊົງກະບອກ, ຂະໜາດກາງເຖິງຂ່ອນຂ້າງໃຫຍ່, ຕັ້ງຊື່, ມັກແຕກກິ່ງ, ລຳຕົ້ນເປັນຂໍ້ຖິ່ໆ, ເປືອກລຳຕົ້ນມີສີນ້ຳຕານ. ໃບດ່ຽວ, ຈັບອອກລຳຕົ້ນບໍລິເວນປາຍຍອດ, ຮຽງຊ້ອນກັນວຽນຮອບລຳຕົ້ນເປັນວົງກົມ, ແຜ່ນໃບຂອບຂະໜານ, ຍາວປະມານ 1 ມ, ກ້ວາງ 12 ຊມ, ປາຍໃບແຫຼມ, ຂອບລຽບ, ຜິວໃບກ້ຽງເປັນມັນສີຂຽວ, ແຜ່ນໃບໂຄ້ງງໍ້. ດອກອອກເປັນຊໍ່ແໜ້ນ, ຍາວເຖິງ 70 ຊມ, ດອກສີຂາວ, ມີກີ່ນຫອມດ ກິບດ້ານນອກສີນ້ຳຕານ, ດ້ານໃນສີຂາວ, ລັກສະນະເປັນຫຼອດຍາວໃນເມື່ອຍັງຕຸ່ມ, ເມື່ອບານກິບດອກຈະແຜ່ນອອກເປັນ 6 ກີບ. ເກສອນເພດຜູ້ 6 ອັນ, ແຜ່ອອກຕາມກິບດອກ ລ້ອມຮອບເກສອນເພດແມ່ເຄີ່ງກາງ.

ຕົ້ນວາດສະໜາເປັນຕົ້ນໄມ້ຍືນຕົ້ນຂະໜາດນ້ອຍເຖິງຂະໜາດກາງມີໃບສວຍງາມ ເວລາອອກດອກຈະມີກິ່ນຫອມອ່ອນໆນິຍົມນຳມາເປັນໄມ້ປະດັບປະຈຳບ້ານ. ນອກນັ້ນຄົນບູຮານເຊື່ອວ່າຫາກປູກຕົ້ນວາດສະໜາໄວ້ໃນບ້ານ ແລະ ດູແລຢ່າງດີ ຈົນຕົ້ນວາດສະໜາອອກດອກຈະຊ່ວຍໃຫ້ຄົນໃນຄອບຄົວນັ້ນໄດ້ຮັບໂຊກລາບ. ຕົ້ນວາດສະໜານີ້ຈັດເປັນໄມ້ມົງຄົນທີ່ຂື້ນຊື່ ອີກທັ້ງຍັງມີຊື່ຕົ້ນເປັນມົງຄົນ ຈຶ່ງເປັນຕົ້ນໄມ້ຍອດນິຍົມທີ່ໃຜໆຕ່າງນິຍົມປູກເພື່ອເສີມໂຊກລາບຕາມຄວາມເຊື່ອນັ້ນເອງ. ໃບຂອງຕົ້ນວາດສະໜາ ເປັນຢາແກ້ເຈັບທ້ອງ. ຮາກ ບັນເທົາອາການເຈັບໃນການເກີດລູກ. ຕົ້ນວາດສະໜາເປັນໄມ້ມົງຄົນອີກຊະນິດໜຶ່ງທີ່ດູດສານພິດພາຍໃນອາຄານຈຳພວກຟອຣ໌ມາດີໄຮຄ໌ ໄດ້ມີປະສິດຕິພາບ ອີກດ້ວຍ.

N/A

N/A

N/A

,