ເປັນພືດລົ້ມລຸກ, ສູງ 1–4 ເມັດ, ຜິວຕົ້ນລຽບ. ໃບດ່ຽວອອກລຽງສະຫຼັບ, ຮູບຂອບຂະໜານ, ປາຍໃບແຫຼມ, ໂຄນໃບມົນ, ມີຂົນອ່ອນໆ ສີຂາວ, ກວ້າງ 2–10 ຊັງຕີແມັດ ແລະ ຍາວ 30–100 ຊັງຕີແມັດ, ກ້ານໃບເປັນກາບຫຸ້ມລຳຕົ້ນ. ດອກເປັນຊໍ່ດອກເພດຜູ້ ແລະ ດອກເພດແມ່ຈະຢູ່ໃນຕົ້ນດຽວກັນ, ດອກເພດຜູ້ຈະອອກດອກເປັນຊໍ່ ແລະ ອອກຢູ່ປາຍຍອດ. ສ່ວນດອກເພດແມ່ຈະຢູ່ຕ່ຳລົງມາອອກລະຫວ່າງກາບຂອງໃບ ແລະ ລຳຕົ້ນລຽນເປັນ 2 ແຖວ ມີປະມານ 8–18 ດອກ, ດອກຍ່ອຍຈະມີກ້ານເກສອນເພດຜູ້ຈຳນວນ 9–10 ກ້ານ ແລະ ມີອັບເລນູສີເຫຼືອງສົ້ມ, ຍາວ 5 ມີນລີແມັດ, ດອກເພດແມ່ເມື່ອຈະເລີນເຕີບໂຕແລ້ວກໍ່ຈະອອກເປັນຝັກສາລີ. ໝາກເປັນຝັກ, ໝາກຖືກຫຸ້ມໄປດ້ວຍກາບບາງໆຫຼາຍຊັ້ນ, ຮູບຊົງກະບອກໃນໜື່ງຝັກຈະມີເມັດຢູ່ຮອບຝັກລຽນເປັນລະບຽບຮອບແກນກາງຂອງຝັກ, ສີນວນ, ສີເຫຼືອງ, ຂາວ ຫຼື ສີມ້ວງດຳ.

ເກສອນເພດແມ່ຊ່ວຍບຳລຸງຕັບ, ແກ້ຕັບອັກເສບ, ຕັບອັກເສບເປັນດີຊ່ານ, ແກ້ດີຊ່ານ, ແກ້ໄຕອັກເສບ ຊື່ງຕາມຕຳລາຢາແກ້ໄຕອັກເສບຈະໃຊ້ເກສອນເພດແມ່ 30 ກຼາມ, ຫຍ້າໜວດແມວ 20 ກຼາມ, ຫຍ້າຄາ 20 ກຼາມ, ນຳມາຕົ້ມກັບນ້ຳດື່ມ ຫຼື ຫາກໄຕອັກເສບ ຫຼື ເລີ່ມເປັນນິ້ວຢູ່ໄຕ ໃຫ້ໃຊ້ຍອດເກສອນເພດແມ່ພໍປະມານນຳມາຕົ້ມຈົນຟົດແລ້ວນຳມາກິນ ຫຼື ຫາກເປັນພະຍາດໄຕອັກເສບຊໍາເຮື້ອໃຫ້ໃຊ້ຍອດເກສອນເພດແມ່ແຫ້ງ 50 ກຼາມນຳມາຕົ້ມກັບນ້ຳກິນໂດຍຈະມີລິດຊ່ວຍຂັບປັດສະວະເຮັດໃຫ້ໄຕເຮັດວຽກໄດ້ດີຂຶ້ນຈາກອາການບວມນ້ຳ ແລະ ປະລິມານຂອງອັລບູມິນ (Albumin) ໃນປັດສະວະນັ້ນຫຼຸດລົງໂດຍຄົນໄຂ້ທີ່ກິນຕິດຕໍ່ກັນນານ 6 ເດືອນຍັງບໍ່ພົບອາການເປັນພິດແຕ່ຢ່າງໃດ. ສ່ວນອີກຕຳລາທີ່ໃຊ້ຮັກສາພະຍາດກ່ຽວກັບໄຕໃຫ້ໃຊ້ຍອດເກສອນເພດແມ່ 60 ກຼາມ ນຳມາຕົ້ມກິນວັນລະ 2 ຄັ້ງ ແລ້ວໃຫ້ກິນໂພແທສຊຽມຄໍໄຮຮ່ວມດ້ວຍໂດຍທົ່ວໄປເມື່ອກິນຢານີ້ໄປແລ້ວ 3 ວັນ ປັດສະວະຈະຫຼາຍຂື້ນ ປະລິມານຂອງ ອັນບູມີນ ແລະ ສານຈຳພວກໄນໂຕຣເຈນທີ່ບໍ່ແມ່ນໂປຣຕີນໃນປັດສະວະນັ້ນຫຼຸດລົງ ແລະ ຄົນໄຂ້ບາງລາຍຈະມີປະລິມານຂອງອັນບູມີນໃນເລືອດສູງ. ສ່ວນບາງຄົນຄວາມດັນໂລຫິດຈະຫຼຸດລົງຈົນສູ່ລະດັບປົກກະຕິ (ເກສອນເພດແມ່), ຊ່ວຍຮັກສາໄຕ (ຝອຍ ຫຼື ໄໝສາລີ). ຊ່ວຍຮັກສາອາການອາຫານບໍ່ຍ່ອຍດ້ວຍການໃຊ້ສາລີ 500 ກຼາມ ແລະ ເປືອກໝາກພິລາ 120 ກຼາມ ນຳມາຂາງໄຟໃຫ້ແຫ້ງແລ້ວບົດໃຫ້ເປັນຜົງນຳມາປະສົມກັບນ້ຳໃຫ້ໄດ້ປະມານ 1,500 ມີນລີລິດແລ້ວໃຊ້ດື່ມ 1 ມີນລີລິດຕໍ່ອາຍຸ 1 ປີ ຈະຊ່ວຍຮັກສາອາການພິດໄດ້ ແລະ ໃນຊ່ວງການຮັກສາໃຫ້ລະວັງຄອຍເບິ່ງລະດັບນ້ຳ ແລະ ອຸນນະພູມຂອງຮ່າງກາຍບໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມຜິດປົກກະຕິ.

N/A

N/A

N/A

,