ໂດຍທົ່ວໄປແລ້ວ, ເປັນພືດລົ້ມລຸກຈະເລີນເຕີບໂຕໄດ້ສູງປະມານ 30 ຫາ 60 ຊມ. ແລະ ມີລຳຕົ້ນໃຕ້ດິນ (rhizomes) ລັກສະນະເລືອໄປຕາມໜ້າດິນ ເຊິ່ງມີຂະໜາດນ້ອຍ ແລະ ແຜ່ຂະຫຍາຍອອກໄປດ້ານຂ້າງ.

ໂຄນລຳຕົ້ນມີລັກສະນະເລືອໄປຕາມພື້ນດິນ ແລະ ມີຮາກງອກອອກມາເປັນວົງຮອບຂໍ້ (ຈຸດທີ່ໃບຕິດຢູ່ກັບລຳຕົ້ນ). ສ່ວນປາຍຂອງລຳຕົ້ນຕັ້ງຊື່ ແລະ ອາດມີຜິວລຽບ ຫຼື ມີຂົນຢູ່ບໍລິເວນຂໍ້, ເຊິ່ງບາງຄັ້ງຂໍ້ເຫຼົ່ານີ້ອາດມີສີແດງອົມມ່ວງ.

ກາບຫຸ້ມໂຄນໃບ (ສ່ວນທີ່ຫຸ້ມອ້ອມລຳຕົ້ນຢູ່ບໍລິເວນໂຄນໃບ) ມີຄວາມຍາວລະຫວ່າງ 1 ຫາ 2.5 ຊມ ແລະ ມັກຈະມີຂົນລະອຽດຢູ່ຕາມຂອບ, ໂດຍມີສ່ວນໂຄນທີ່ຂະຫຍາຍອອກເລັກນ້ອຍ ແລະ ໂອບຮັດລຳຕົ້ນໄວ້. ສ່ວນກ້ານໃບ (ກ້ານທີ່ເຊື່ອມຕໍ່ແຜ່ນໃບເຂົ້າກັບລຳຕົ້ນ) ມີຄວາມຍາວລະຫວ່າງ 1 ຫາ 3.5 ຊມ ແລະ ມີຜິວລຽບ.

ແຜ່ນໃບມີຮູບໄຂ່ກວ້າງ ຫຼື ຮູບໄຂ່ປົນຮູບຫົວໃຈ (ຮູບໄຂ່ທີ່ມີໂຄນໃບເປັນຮູບຫົວໃຈ), ມີຄວາມຍາວ 4-10 ຊມ ແລະ ກວ້າງ 2.5-6 ຊມ. ເນື້ອໃບບາງຄ້າຍຄືເຈ້ຍ, ມີຕ່ອມກະຈາຍຢູ່ໜາແໜ້ນ ແລະ ມັກຈະມີຜິວລຽບ, ເຖິງແມ່ນວ່າອາດມີຂົນຢູ່ບໍລິເວນງ່າມເສັ້ນໃບ. ດ້ານລຸ່ມຂອງໃບມັກຈະມີສີອອກມ່ວງ, ໂຄນໃບເປັນຮູບຫົວໃຈ ແລະ ປາຍໃບແຫຼມສັ້ນ.

ຊໍ່ດອກມີຄວາມຍາວລະຫວ່າງ 1.5 ຫາ 2.5 ຊມ ແລະ ມີຄວາມກວ້າງ 5 ຫາ 6 ມມ. ກ້ານຊໍ່ດອກມີຄວາມຍາວ 1.5 ຫາ 3 ຊມ ແລະ ໂດຍທົ່ວໄປແລ້ວມີຜິວລຽບ. ໃບປະດັບທີ່ຫຸ້ມຊໍ່ດອກມີຮູບຮ່າງຍາວຮີ ຫຼື ຮູບໄຂ່ກັບ (ກວ້າງຢູ່ທາງປາຍ), ມີຄວາມຍາວ 10 ຫາ 15 ມມ ແລະ ກວ້າງ 5 ຫາ 7 ມມ, ໂດຍມີປາຍມົນ. ນອກຈາກນີ້, ຍັງມີໃບປະດັບຍ່ອຍຮູບແຖບຢູ່ທາງລຸ່ມຂອງດອກແຕ່ລະດອກ ເຊິ່ງສັງເກດເຫັນໄດ້ຍາກ.

ເກສອນຜູ້ (ສ່ວນສືບພັນຂອງເພດຜູ້) ມີຄວາມຍາວຫຼາຍກວ່າຮັງໄຂ່ (ສ່ວນສືບພັນຂອງເພດແມ່). ໝາກ (ເຊິ່ງມີລັກສະນະເປັນຝັກ ຫຼື ແຄບຊູນ) ມີຂະໜາດ 2 ຫາ 3 ມມ ແລະ ຍັງຄົງມີກ້ານເກສອນແມ່ຕິດຢູ່ (ສ່ວນຂອງດອກທີ່ເຊື່ອມຕໍ່ກັບຮັງໄຂ່).

ແຫຼ່ງທີ່ມາ: [1], [2]

ອາຫານ: ໃບ ແລະ ເຫງົ້າຂອງມັນສາມາດກິນດິບໄດ້ ເປັນຜັກ, ເປັນສວນປະສົມໃນສະຫຼັດ ແລະ ກິນເປັນເຄື່ອງຄຽງ (chutney) [1]. ໃນອາຫານລາວ, ໃບສົດມັກຈະຮັບປະທານຄູ່ກັບລາບ ແລະ ຊີ້ນປີ້ງ [4], [12]. ພືດຊະນິດນີ້ໄດ້ຮັບຄວາມນິຍົມໃນການບໍລິໂພກເປັນຜັກຢ່າງກວ້າງຂວາງໃນເຂດທີ່ມັນຂຶ້ນຢູ່ [11].

ການນຳໃຊ້ທາງການແພດ: ຜັກຄາວທອງ ໄດ້ຮັບການນຳໃຊ້ຢ່າງກວ້າງຂວາງໃນການແພດພື້ນເມືອງຈີນ, ເປັນຢາອາຍຸເວດ (Ayurvedic) ແລະ ຢາພື້ນເມືອງຂອງອາຊີຕາເວັນອອກສຽງໃຕ້. ພືດຊະນິດນີ້ມີສັບພະຄຸນສູງ ເນື່ອງຈາກມີຄຸນສົມບັດຕ້ານການອັກເສບ, ຕ້ານອະນຸມູນອິດສະຫຼະ, ຕ້ານເຊື້ອຈຸລິນຊີ, ຕ້ານໄວຣັສ, ຂັບປັດສະວະ ແລະ ຊ່ວຍຂັບເສມຫະ. ຕາມວິທີການແພດພື້ນເມືອງ, ມັນຖືກນຳໃຊ້ເພື່ອປິ່ນປົວພະຍາດລະບົບທາງເດີນຫາຍໃຈ ເຊັ່ນ: ອາການໄອ, ຫວັດ, ຫຼອດລົມອັກເສບ ແລະ ປອດອັກເສບ; ຄວາມຜິດປົກກະຕິຂອງລະບົບຍ່ອຍອາຫານ ລວມທັງອາການຖອກທ້ອງ ແລະ ອາຫານບໍ່ຍ່ອຍ; ແລະ ພະຍາດຜິວໜັງ ເຊັ່ນ: ຜິວໜັງອັກເສບ (eczema), ຜື່ນຄັນ, ບາດແຜ, ແມງໄມ້ກັດ ແລະ ງູກັດ [1]. ໃບຂອງມັນຖືກນຳໃຊ້ເພື່ອປິ່ນປົວພະຍາດຕິດຕໍ່ທາງເພດສຳພັນ ແລະ ໃຊ້ທາພາຍນອກສຳລັບບັນຫາຜິວໜັງ, ໃນຂະນະທີ່ພືດທັງຕົ້ນຖືວ່າເປັນຢາຂັບປັດສະວະ ແລະ ຢາຂ້າເຊື້ອສຳລັບຄວາມຜິດປົກກະຕິຂອງລະບົບສືບພັນ ແລະ ທາງເດີນປັດສະວະ [4]. ໃນການແພດພື້ນເມືອງລາວ, ມັນຍັງຖືກນຳໃຊ້ໃນຢາສະໝຸນໄພສຳລັບຮັບປະທານເພື່ອປິ່ນປົວພະຍາດກ່ຽວກຫບໝາກໄຂ່ຫຼັງ [5]. ການສຶກສາສະໄໝໃໝ່ໄດ້ລະບຸວ່າ ສານ flavonoids, polysaccharides, ນ້ຳມັນຫອມລະເຫີຍ (volatile oils) ແລະ sodium houttuyfonate ແມ່ນສານອອກລິດທາງຊີວະພາບຫຼັກ. ສານປະກອບເຫຼົ່ານີ້ມີຄຸນສົມບັດຕ້ານການອັກເສບ, ຕ້ານອະນຸມູນອິດສະຫຼະ, ຕ້ານເຊື້ອຈຸລິນຊີ, ຕ້ານໄວຣັສ ແລະ ປັບສົມດຸນລະບົບພູມຄຸ້ມກັນ. ຜົນການຄົ້ນຄວ້າຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າຜັກຄາວທອງອາດຊ່ວຍປົກປ້ອງອະໄວຍະວະຕ່າງໆ, ຫຼຸດຜ່ອນຄວາມເສຍຫາຍຂອງເນື້ອເຍື່ອທີ່ເກີດຈາກການອັກເສບ, ປັບປຸງພາວະດື້ຕໍ່ອິນຊູລິນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບພະຍາດເບົາຫວານ ແລະ ຍັບຍັ້ງການຈະເລີນເຕີບໂຕຂອງຈຸລັງມະເຮັງບາງຊະນິດຜ່ານຂະບວນການ apoptosis [1,6]. ນອກຈາກນີ້, ມັນຍັງຖືກນຳໃຊ້ໃນຢາຢອດຕາເພື່ອປິ່ນປົວພະຍາດເຍື່ອຫຸ້ມຕາອັກເສບຈາກພູມແພ້ (vernal keratoconjunctivitis) ແລະ ໃນຜະລິດຕະພັນຢາທາສຳລັບປິ່ນປົວສິວລະດັບເບົາຫາປານກາງ ແລະ ບາດແຜຜິວໜັງອື່ນໆ [6].

ໄມ້ປະດັບ: ນິຍົມປູກເປັນໄມ້ປະດັບ ເນື່ອງຈາກມີໃບທີ່ສວຍງາມ ແລະ ເໝາະສົມສຳລັບໃຊ້ປູກຄຸມໜ້າດິນໃນສວນ ແລະ ພື້ນທີ່ທີ່ມີການຈັດພູມິທັດ [11].

ເຄື່ອງສຳອາງ ແລະ ນ້ຳຫອມ: ຖືກນຳໃຊ້ເປັນສ່ວນປະກອບໃນຜະລິດຕະພັນເຄື່ອງສຳອາງ ແລະ ຜະລິດຕະພັນດູແລຮ່າງກາຍ, ແລະ ບາງຄັ້ງກໍຖືກນຳໄປປະສົມໃນນ້ຳຫອມ ແລະ ສູດຜະລິດຕະພັນບຳລຸງຜິວ ເນື່ອງຈາກມີຄຸນສົມບັດໃຫ້ກິ່ນຫອມ ແລະ ມີປະສິດທິພາບທາງຊີວະພາບ [5].

ການປູກ:

ສະພາບໂດຍລວມ:

ດິນ: ຜັກຄາວທອງ (Houttuynia cordata) ຈະເລີນເຕີບໂຕໄດ້ດີທີ່ສຸດໃນດິນທີ່ມີຄວາມຊຸ່ມ, ລະບາຍນ້ຳໄດ້ດີ ແລະ ອຸດົມສົມບູນໄປດ້ວຍທາດອິນຊີ, ພ້ອມທັງມັກສະພາບແວດລ້ອມທີ່ມີຄວາມຊຸ່ມສູງ. ມັນສາມາດປັບຕົວເຂົ້າກັບດິນໄດ້ຫຼາຍປະເພດ ລວມທັງພື້ນທີ່ທີ່ມີນ້ຳຂັງ ຫຼື ພື້ນທີ່ຕ່ຳທີ່ຊຸ່ມນ້ຳ, ໂດຍມີຄ່າ pH ທີ່ເໝາະສົມທີ່ສຸດແມ່ນຢູ່ໃນຊ່ວງ 6.0-7.0 (ເຊິ່ງເປັນດິນທີ່ມີສະພາບເປັນກົດເລັກນ້ອຍໄປຈົນເຖິງເປັນກາງ) [1], [7].

ອຸນຫະພູມ: ຜັກຄາວທອງຈະເລີນເຕີບໂຕໄດ້ດີທີ່ສຸດໃນສະພາບອາກາດອົບອຸ່ນ ແລະ ມີຄວາມຊຸ່ມ ໂດຍມີອຸນຫະພູມຢູ່ລະຫວ່າງ 20-30 ອົງສາ, ເຊິ່ງໄລຍະທີ່ເໝາະສົມທີ່ສຸດຕໍ່ການຈະເລີນເຕີບໂຕແມ່ນຢູ່ລະຫວ່າງ 15-26 ອົງສາ. ພືດຊະນິດນີ້ສາມາດທົນຕໍ່ສະພາບແສງແດດຈັດຈົນເຖິງຮົ່ມບາງສ່ວນ ແລະ ທົນຕໍ່ອາກາດໜາວເຢັນທີ່ມີນ້ຳຄ້າງແຂງເລັກນ້ອຍໄດ້, ແຕ່ມີຄວາມອ່ອນໄຫວຕໍ່ສະພາບແຫ້ງແລ້ງ ແລະ ອາກາດໜາວຈັດທີ່ຍາວນານ. ພວກມັນຈະເລີນເຕີບໂຕໄດ້ດີໃນດິນທີ່ມີຄວາມຊຸ່ມ ຫຼື ໃນບໍລິເວນທີ່ມີນ້ຳຂັງຕື້ນໆ ພາຍໃຕ້ສະພາບທີ່ມີຄວາມຊຸ່ມສູງ [1], [7], [10].

ເທັກນິກການປູກ: ຜັກຄາວທອງສາມາດຂະຫຍາຍພັນໄດ້ດ້ວຍການໃຊ້ເມັດ, ການແບ່ງເຫງົ້າ ແລະ ການປັກຊຳກິ່ງ, ເຊິ່ງວິທີການແບ່ງເຫງົ້າຖືເປັນວິທີທີ່ນິຍົມໃຊ້ຫຼາຍທີ່ສຸດ ແລະ ມີປະສິດທິຜົນດີທີ່ສຸດ. [7]

ການເບິ່ງແຍງ ແລະ ບຳລຸງຮັກສາ: ແນະນຳໃຫ້ມີການຕັດແຕ່ງເພື່ອຄວບຄຸມການແຜ່ລາມຂອງຜັກຄາວທອງ, ເນື່ອງຈາກພືດຊະນິດນີ້ສາມາດກາຍເປັນພືດທີ່ແຜ່ລາມໄວຈົນຄວບຄຸມຍາກ (invasive) ໄດ້ໃນບາງສະພາບການປູກ. [7]

ການປົກປ້ອງ ແລະ ການກຳຈັດສັດຕູພືດ: ຜັກຄາວທອງອາດຈະຖືກລົບກວນເປັນບາງຄັ້ງຄາວໂດຍເພ້ຍອ່ອນ, ທາກ ແລະ ຫອຍ. [10]