ປາຊະນິດນີ້ມີຮູບຮ່າງລຳໂຕຍາວ, ມີກ້ານຄີຫຼັງແຂງ 1 ກ້ານ ແລະ ກ້ານຄີຫຼັງອ່ອນ 7 ກ້ານ. ຄີກົ້ນມີກ້ານຄີອ່ອນ 11–14 ກ້ານ. ຈຳນວນກະດູກສັນຫຼັງທັງໝົດມີຕັ້ງແຕ່ 41 ຫາ 43 ຂໍ້, ໃນຂະນະທີ່ຈຳນວນຊີ່ກອງເຫງືອກທັງໝົດມີ 24–28 ອັນ.

ລັກສະນະຂອງຮ່າງກາຍແມ່ນມີແຖບສີເຂັ້ມແຄບໆຕາມລວງຍາວຢູ່ບໍລິເວນກາງລຳຕົວດ້ານຂ້າງ ເຊິ່ງແຖບດັ່ງກ່າວນີ້ຈະພາດຜ່ານເສັ້ນຂ້າງໂຕ (lateral line canal). ໂຄນຂອງໜວດຄາງດ້ານນອກ ຕັ້ງຢູ່ທາງດ້ານຫຼັງຂອງເສັ້ນສົມມຸດໃນແນວຕັ້ງ ທີ່ລາກລົງມາຈາກຂອບດ້ານຫຼັງຂອງມຸມປາກ.

ຄີໄຂມັນ (adipose fin) ມີລັກສະນະຂ້ອນຂ້າງສັ້ນ ໂດຍເລີ່ມຕົ້ນຢູ່ທາງດ້ານຫຼັງຂອງຄີຫຼັງ (dorsal fin) ໃນໄລຍະຫ່າງປະມານເທົ່າກັບເສັ້ນຜ່າສູນກາງຂອງຕາໜຶ່ງໜ່ວຍ ແລະ ທອດຍາວໄປທາງຫຼັງພຽງເລັກນ້ອຍເທິງສ່ວນໂຄນຫາງ (caudal peduncle). ຖານຂອງຄີນີ້ຍາວກວ່າຖານຂອງຄີກົ້ນ (anal fin) ແລະ ມັນເລີ່ມຕົ້ນຢູ່ທາງດ້ານຫຼັງຂອງຄີຫຼັງເລັກນ້ອຍ. ຊ່ອງຫວ່າງກາງກະໂຫຼກຫົວ (cranial fontanel) ທອດຍາວໄປທາງດ້ານຫຼັງຈົນເຖິງຖານຂອງສ່ວນຍື່ນບໍລິເວນທ້າຍກະໂຫຼກ (occipital process).

ຂະໜາດ: ຄວາມຍາວມາດຕະຖານ (SL) ສູງສຸດ 12.0 ຊັງຕີແມັດ.

ແຫຼ່ງທີ່ມາ: [1], [2]

ຄວາມແຕກຕ່າງທາງເພດ (Sexual Dimorphism): ໂຕຜູ້ມີຕິ່ງອະໄວຍະວະເພດທີ່ຂ້ອນຂ້າງຍາວ ເຊິ່ງຕັ້ງຢູ່ທາງດ້ານໜ້າຂອງຄີກົ້ນ [4].

ພຶດຕິກຳ: ເປັນສັດທີ່ຮັກຄວາມສະຫງົບ ແລະ ເຂົ້າກັບສັດອື່ນໄດ້ດີ, ໂດຍປົກກະຕິແລ້ວຈະອາໄສຢູ່ຮ່ວມກັນເປັນກຸ່ມ [4].

ການກິນອາຫານ: ກິນຕົວອ່ອນຂອງແມງໄມ້, ເກັດປາ, ຊິ້ນສ່ວນຕ່າງໆຂອງຮ່າງກາຍປາອື່ນໆ, ແລະ ເສດຊາກພືດ [1], [3].

ການສືບພັນ: ພຶດຕິກຳການປະສົມພັນ ແລະ ການເຄື່ອນຍ້າຍຕາມລະດູການນັ້ນ ຍັງບໍ່ທັນເປັນທີ່ຮູ້ຈັກໃນປັດຈຸບັນ. ສັດຊະນິດນີ້ຂະຫຍາຍພັນດ້ວຍການວາງໄຂ່ ແລະ ຄາດວ່າຈະມີການຈັບຄູ່ກັນຢ່າງຊັດເຈນໃນໄລຍະການສືບພັນ ເຊັ່ນດຽວກັນກັບສັດຊະນິດອື່ນໆໃນວົງດຽວກັນ [1], [3].

ໃຊ້ເປັນອາຫານ ແລະ ປາປະດັບ: ປາຊະນິດນີ້ສາມາດພົບເຫັນໄດ້ເປັນບາງຄັ້ງຄາວໃນຕະຫຼາດທ້ອງຖິ່ນ ແລະ ຍັງມີການຊື້ຂາຍໃນອຸດສາຫະກຳປາປະດັບສຳລັບການລ້ຽງໃນຕູ້ປາອີກດ້ວຍ [3].

ຊະນິດພັນໃນປ່າ:

ໄພຂົ່ມຂູ່: ສັດຊະນິດນີ້ໂດຍທຳມະຊາດແລ້ວແມ່ນພົບເຫັນໄດ້ຍາກ ແລະ ອາດໄດ້ຮັບຜົນກະທົບຈາກມົນລະພິດ, ຄວາມເສື່ອມໂຊມຂອງຖິ່ນທີ່ຢູ່ອາໄສ, ລວມທັງການຈັບປາຫຼາຍເກີນໄປ ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ມັນມີຄວາມສ່ຽງຕໍ່ການຫຼຸດລົງຂອງຈຳນວນປະຊາກອນ. ຈຳເປັນຕ້ອງມີການຄົ້ນຄວ້າເພີ່ມເຕີມເພື່ອປະເມີນສະຖານະຂອງປະຊາກອນ ແລະ ຄວາມຕ້ອງການດ້ານການອະນຸລັກ [3].

ການຕິດຕາມປະຊາກອນ: ໂດຍທົ່ວໄປແລ້ວ ສັດຊະນິດນີ້ພົບເຫັນໄດ້ຍາກໃນທົ່ວເຂດທີ່ມັນອາໄສຢູ່, ເຖິງແມ່ນວ່າບາງຄັ້ງອາດຈະພົບເຫັນເປັນຈຳນວນຫຼາຍໃນບາງສະຖານທີ່ກໍຕາມ. ຕາມທຳມະຊາດແລ້ວ ພວກມັນອາດມີຈຳນວນໜ້ອຍຢູ່ແລ້ວ, ແລະ ມີລາຍງານວ່າປະຊາກອນໃນປະເທດໄທໄດ້ຫຼຸດລົງ [3].

ການເກັບກູ້ແບບຍືນຍົງ: ຈຳເປັນຕ້ອງມີການຄົ້ນຄວ້າເພີ່ມເຕີມ ເພື່ອໃຫ້ເຂົ້າໃຈໄດ້ດີຂຶ້ນກ່ຽວກັບການກະຈາຍຕົວ, ແນວໂນ້ມຂອງຈຳນວນປະຊາກອນ ແລະ ໄພຂົ່ມຂູ່ຕ່າງໆທີ່ອາດເກີດຂຶ້ນກັບສາຍພັນນີ້. ໃນປະເທດໄທ, ສາຍພັນນີ້ຖືກຈັດຢູ່ໃນສະຖານະໃກ້ສູນພັນ. [3]