ປາຊະນິດປາດຸກຂອງ ມີລັກສະນະເດັ່ນຄື ມີປາກທີ່ຂ້ອນຂ້າງໃຫຍ່ ແລະ ກວ້າງ, ມີແຂ້ວທີ່ພັດທະນາມາເປັນຢ່າງດີໂດຍເປັນແຂ້ວປະເພດດຽວກັນໝົດ (homodont), ແລະ ມີຊີ່ກອງເຫງືອກ (gill rakers)ຈຳນວນ 10-13 ອັນ. ມັນມີກະດູກແຂງຂອງຄີຫຼັງ (dorsal-fin spine) ທີ່ມີຄວາມຍາວປານກາງ ແລະ ມີຮອຍຢັກຄ້າຍເລື່ອຍຢູ່ປະມານ 15-27 ຮອຍ, ພ້ອມທັງມີກ້ານຄີຫູ (pectoral-fin rays)ຈຳນວນ 8-9 ກ້ານ. ໜວດບໍລິເວນຄາງທັງຄູ່ໃນ ແລະ ຄູ່ນອກ ມີຂອບທີ່ກົງ. ລັກສະນະທາງສັນຖານວິທະຍາທີ່ໃຊ້ໃນການຈຳແນກຊະນິດ ປະກອບມີ: ຄວາມຍາວຂອງກະດູກແຂງຄີຫູ ເທົ່າກັບ 15.8-20.7% ຂອງຄວາມຍາວມາດຕະຖານ (SL), ຄວາມຍາວຂອງກະດູກແຂງຄີຫຼັງ ເທົ່າກັບ 24.4-32.5% SL, ຄວາມຍາວຂອງຖານຄີໄຂມັນ (adipose-fin) ເທົ່າກັບ 46.0-50.7% SL, ຄວາມສູງສູງສຸດຂອງຄີໄຂມັນ ເທົ່າກັບ 9.9-10.5% SL, ຄວາມສູງຂອງໂຄນຫາງ (caudal peduncle) ເທົ່າກັບ 7.1-7.5% SL, ແລະ ຄວາມສູງຂອງຫົວ ເທົ່າກັບ 14.0-16.1% SL.

ລຳຕົວມີລັກສະນະຍາວ ແລະ ແປທາງດ້ານຂ້າງ. ເສັ້ນໂຄ້ງທາງດ້ານຫຼັງຍົກສູງຂຶ້ນຢ່າງຊັນ ແລະ ສະໝ່ຳສະເໝີ ຕັ້ງແຕ່ປາຍດັງໄປຈົນເຖິງຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງຄີຫຼັງ, ຈາກນັ້ນຄ່ອຍໆລາດລົງໄປທາງໂຄນຫາງ. ຊ່ອງທະວານ ແລະ ຊ່ອງເປີດຂອງລະບົບຂັບຖ່າຍ ແລະ ສືບພັນ ຕັ້ງຢູ່ທາງລຸ່ມຂອງຈຸດກາງຂອງຄີທ້ອງ (ເມື່ອຄີທ້ອງຖືກພັບແນບກັບລຳຕົວ). ຜິວໜັງມີລັກສະນະກ້ຽງ, ເສັ້ນຂ້າງລຳຕົວມີຄວາມສົມບູນ ແລະ ທອດຍາວໄປຕາມແນວກາງຂອງລຳຕົວ, ໂດຍມີຮູຮັບສຳຜັດທີ່ມີສ່ວນຍື່ນອອກມາເປັນທໍ່ຍາວ.

ປາຊະນິດນີ້ສາມາດຈຳແນກອອກຈາກກຸ່ມປາທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັນໄດ້ ໂດຍສັງເກດຈາກຄີຫຼັງທີ່ຂ້ອນຂ້າງຍາວ, ລຳໂຕທີ່ມີລັກສະນະເລິກ (ສູງ) ກວ່າ, ແລະ ມີລວດລາຍແຖບສີຈາງໆປາກົດຢູ່ຕາມລຳໂຕ.

ຂະໜາດ: ຕົວຢ່າງທີ່ຖືກບັນທຶກໄວ້ມີຄວາມຍາວມາດຕະຖານ (SL) ປະມານ 17.66 ຊັງຕີແມັດ.

ແຫຼ່ງທີ່ມາ: [1], [2]

ຄວາມແຕກຕ່າງທາງຮ່າງກາຍລະຫວ່າງເພດ: ໂຕຜູ້ມີອະໄວຍະວະສືບພັນທີ່ຍື່ນອອກມາເປັນຕິ່ງແຫຼມ ເຊິ່ງສາມາດເຫັນໄດ້ຈາກພາຍນອກ ໂດຍຕັ້ງຢູ່ທາງດ້ານໜ້າຂອງຄີກົ້ນ; ນອກຈາກນີ້ ໂຕຜູ້ມັກຈະມີໜວດທີ່ຍາວກວ່າ. ສ່ວນໂຕແມ່ທີ່ເຕີບໃຫຍ່ເຕັມທີ່ແລ້ວນັ້ນ ໂດຍທົ່ວໄປແລ້ວຈະມີຮ່າງກາຍໃຫຍ່ກວ່າ ແລະ ບຶກບຶນກວ່າໂຕຜູ້. [4]

ພຶດຕິກຳ: ໂດຍທົ່ວໄປແລ້ວ ສັດຊະນິດນີ້ມີນິດໄສສະຫງົບ. ແນວໃດກໍຕາມ, ມັນອາດສະແດງພຶດຕິກຳປົກປ້ອງອານາເຂດຕໍ່ສັດຊະນິດອື່ນທີ່ອາໄສຢູ່ຕາມພື້ນນ້ຳ. [4]

ອາຫານ: ໃນທຳມະຊາດ, ສັດຊະນິດນີ້ກິນສັດຈຳພວກກຸ້ງ-ປູ ແລະ ສັດຂະໜາດນ້ອຍອື່ນໆທີ່ອາໄສຢູ່ຕາມພື້ນນ້ຳເປັນອາຫານຫຼັກ, ແລະ ອາດກິນຊາກອິນຊີວັດຖຸຕ່າງໆນຳອີກ [3]. ເມື່ອຖືກລ້ຽງໃນສະພາບທີ່ມະນຸດຄວບຄຸມ (ເຊັ່ນ ໃນຕູ້ປາ), ມັນບໍ່ເລືອກກິນ ແລະ ສາມາດກິນອາຫານສຳລັບປາຕູ້ໄດ້ເກືອບທຸກປະເພດ, ໂດຍສະເພາະແມ່ນມັກກິນອາຫານທີ່ມີຊີວິດຂະໜາດນ້ອຍ ຫຼື ອາຫານແຊ່ແຂງ. [4], [5]

ການສືບພັນ: ໃນທຳມະຊາດ, ສັດຊະນິດນີ້ຈະວາງໄຂ່ໃນຊ່ວງຕົ້ນລະດູຝົນ ໂດຍຈະອົບພະຍົບເຂົ້າໄປໃນພື້ນທີ່ແຄມນ້ຳທີ່ມີນ້ຳຖ້ວມຊົ່ວຄາວເພື່ອສືບພັນ. ປາໄວອ່ອນຈະເລີ່ມປະກົດໃຫ້ເຫັນຕັ້ງແຕ່ເດືອນສິງຫາເປັນຕົ້ນໄປ [3]. ເທົ່າທີ່ພວກເຮົາຮູ້, ຍັງບໍ່ມີບັນທຶກກ່ຽວກັບການສືບພັນຂອງສັດຊະນິດນີ້ໃນສະພາບການລ້ຽງ. [4]

ອາຫານ: ປາຊະນິດນີ້ຖືກຈັບມາເພື່ອເປັນອາຫານສໍາລັບມະນຸດ ໂດຍຜ່ານການປະມົງແບບພື້ນບ້ານ. [3]

ປາປະດັບ: ປາໃນໄວອ່ອນມັກຈະຖືກຈັບມາເພື່ອການຄ້າປາປະດັບ ແລະ ສົ່ງອອກໄປລ້ຽງໃນຕູ້ປາ. [3]

ຊະນິດພັນໃນປ່າ:

ໄພຂົ່ມຂູ່: ຍັງມີຂໍ້ມູນໜ້ອຍຫຼາຍກ່ຽວກັບໄພຂົ່ມຂູ່ຕໍ່ສັດຊະນິດນີ້ ເນື່ອງຈາກຂໍ້ມູນທາງຊີວະວິທະຍາ ແລະ ນິເວດວິທະຍາຂອງມັນຍັງມີການບັນທຶກໄວ້ບໍ່ພຽງພໍ. ດ້ວຍເຫດນີ້, ຜົນກະທົບທີ່ອາດເກີດຂຶ້ນຈາກການລົບກວນໂດຍມະນຸດຈຶ່ງຍັງບໍ່ມີຄວາມຊັດເຈນ. ນອກຈາກນີ້, ໄພຂົ່ມຂູ່ຫຼັກຕໍ່ຄວາມຫຼາກຫຼາຍທາງຊີວະພາບໃນແຫຼ່ງນໍ້າ ພາຍໃນເຂດການແຜ່ກະຈາຍທີ່ຮັບຮູ້ກັນຢູ່ນັ້ນ ກໍຍັງບໍ່ທັນໄດ້ຮັບການລະບຸ ຫຼື ປະເມີນຢ່າງພຽງພໍເທື່ອ. [3]

ການຕິດຕາມປະຊາກອນ: ຍັງຂາດຂໍ້ມູນກ່ຽວກັບສະຖານະ ແລະ ທ່າອ່ຽງຂອງປະຊາກອນສຳລັບສັດຊະນິດນີ້. ເຖິງຢ່າງໃດກໍຕາມ, ຂໍ້ມູນທີ່ມີຢູ່ນັ້ນຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ມັນເປັນສັດທີ່ພົບເຫັນໄດ້ຍາກພາຍໃນເຂດລຸ່ມນ້ຳຂອງແມ່ນ້ຳຂອງ ໃນປະເທດກຳປູເຈຍ ແລະ ສປປ ລາວ. [3]

ການເກັບກູ້ແບບຍືນຍົງ: ຂໍ້ມູນກ່ຽວກັບການແຜ່ກະຈາຍ, ຊີວະວິທະຍາ, ແລະ ໄພຂົ່ມຂູ່ຕ່າງໆທີ່ອາດສົ່ງຜົນກະທົບຕໍ່ສັດຊະນິດນີ້ ຍັງມີບໍ່ພຽງພໍ. ນອກຈາກນີ້, ຍັງຈຳເປັນຕ້ອງມີຂໍ້ມູນເພີ່ມເຕີມກ່ຽວກັບປະລິມານການຈັບໄດ້ໃນການປະມົງ ແລະ ສະຖານະຂອງປະຊາກອນ ເພື່ອປະກອບການປະເມີນສະຖານະການອະນຸລັກໃຫ້ມີຄວາມຄົບຖ້ວນສົມບູນຍິ່ງຂຶ້ນ. [3]