ໂດຍທົ່ວໄປແລ້ວ ລຳຕົວຈະມີສີເງິນ, ໂດຍມີສີແດງປາກົດຢູ່ບໍລິເວນຄີທ້ອງ, ຄີກົ້ນ ແລະ ສ່ວນລຸ່ມຂອງຄີຫາງ ໃນປາທີ່ພົບໃນເຂດແຂວງຊຽງຂວາງ, ປະເທດລາວ. ໃນທາງກົງກັນຂ້າມ, ປາທີ່ພົບໃນເຂດແຂວງຫຼວງພະບາງ ໂດຍທົ່ວໄປຈະມີສີເທົາ. ປາຊະນິດນີ້ມີໜວດ 4 ເສັ້ນ, ກ້ານຄີກົ້ນກ້ານທຳອິດທີ່ແຂງເປັນກະດູກ (ໂດຍກ້ານສຸດທ້າຍຈະມີລັກສະນະເປັນແຂ້ວເລື່ອຍຢູ່ທາງດ້ານຫຼັງ) ແລະ ມີລຳຕົວຂ້ອນຂ້າງເລິກ (ສູງ).

ຕົວຢ່າງທີ່ນຳມາສຶກສາມີເກັດຕາມເສັ້ນຂ້າງໂຕຈຳນວນ 31–32 ເກັດ ແລະ ກ້ານຄີຫຼັງແບບແຕກແຂນງຈຳນວນ 19–22 ກ້ານ, ເຊິ່ງສອດຄ່ອງກັບລັກສະນະທາງດ້ານຈຳນວນທີ່ໃຊ້ໃນການຈຳແນກຊະນິດຂອງປາໄນ.

ປາໄນ ທີ່ຖືກນຳມາລ້ຽງ ຫຼື ທີ່ຮູ້ຈັກກັນທົ່ວໄປວ່າ "ປາຄາບປະດັບ" (ornamental carp) ນັ້ນ ມີຄວາມຫຼາກຫຼາຍສູງໃນດ້ານສີສັນ ແລະ ລວດລາຍຕາມລຳຕົວ ເຊິ່ງປະກອບດ້ວຍການປະສົມປະສານຂອງສີທອງ, ສີສົ້ມ, ສີເງິນ, ສີຂາວ ແລະ ສີດຳ. ລັກສະນະສະເພາະຂອງປາຊະນິດນີ້ຄື ມີລຳຕົວໜາ, ມີໜວດສອງຄູ່ (ລວມທັງໝົດ 4 ເສັ້ນ) ຢູ່ບໍລິເວນຄາງກະໄຕເທິງ ແລະ ມີກ້ານແຂງຂອງຄີຫຼັງທີ່ມີລັກສະນະເປັນແຂ້ວເລື່ອຍ.

ແຫຼ່ງທີ່ມາ: [1], [2]

ອາຫານ: ປາໄນໂຕເຕັມໄວເປັນສັດທີ່ກິນທັງພືດ ແລະ ສັດ (omnivorous), ໂດຍສ່ວນຫຼາຍຈະກິນສິ່ງມີຊີວິດທີ່ອາໄສຢູ່ຕາມພື້ນນ້ຳ [3]. ພວກມັນເປັນສັດທີ່ກິນອາຫານຫຼາກຫຼາຍຊະນິດໂດຍອາໄສສິ່ງທີ່ມີຢູ່ອ້ອມຕົວ, ເຊິ່ງລວມມີທັງພືດນ້ຳ ແລະ ສັດນ້ຳຕ່າງໆ. ປາໄນ (Koi carp) ມັກຈະຊອກຫາອາຫານຕາມພື້ນຂອງລຳທານ, ທະເລສາບ ແລະ ແມ່ນ້ຳ ໂດຍການດູດເອົາຕະກອນຂຶ້ນມາ ແລ້ວກັ່ນຕອງເອົາສິ່ງທີ່ສາມາດກິນໄດ້ອອກມາ. ຈາກນັ້ນ, ພວກມັນຈະບົດອາຫານເຫຼົ່ານັ້ນດ້ວຍແຂ້ວທີ່ແຂງແຮງບໍລິເວນຄໍຫອຍ (pharyngeal teeth). [1]

ການສືບພັນ: ປາໄນເປັນປາທີ່ວາງໄຂ່ແບບແບ່ງເປັນຊຸດ (fractional spawner), ໂດຍຈະສືບພັນເມື່ອອຸນຫະພູມນ້ຳສູງເຖິງຢ່າງໜ້ອຍ 18°C. ໄຂ່ຈະຖືກປ່ອຍອອກໃນເຂດນ້ຳຕື້ນ ແລະ ຕິດຢູ່ກັບພືດນ້ຳ [3]. ປາໄນ (Koi carp) ຫາຍາກທີ່ຈະມີຊີວິດຢູ່ນານເກີນ 9 ປີ; ໂດຍສະເລ່ຍແລ້ວ ປາເພດແມ່ມີອາຍຸປະມານ 5.2 ປີ ແລະ ປາເພດຜູ້ມີອາຍຸປະມານ 4.6 ປີ. ນ້ຳໜັກໂຕສະເລ່ຍແມ່ນປະມານ 3 ກິໂລກຣາມ. ປາເພດແມ່ສາມາດຜະລິດໄຂ່ໄດ້ປະມານ 100,000 ໜ່ວຍ ຕໍ່ນ້ຳໜັກໂຕ 1 ກິໂລກຣາມ; ໂດຍປົກກະຕິແລ້ວ ປາເພດແມ່ໂຕໜຶ່ງຈະຜະລິດໄຂ່ໄດ້ປະມານ 300,000 ໜ່ວຍຕໍ່ປີ, ຫຼື ອາດຈະຫຼາຍກວ່ານັ້ນຫາກມີການວາງໄຂ່ຫຼາຍຄັ້ງ. ປາໄນຈະວາງໄຂ່ຕະຫຼອດລະດູຮ້ອນ. ໃນຊ່ວງເວລາວາງໄຂ່ ຫຼື ຊ່ວງເວລາຊອກຫາອາຫານຕາມແຄມແມ່ນ້ຳຕື້ນໆ, ມວນຊີວະພາບ (biomass) ຂອງປາເຫຼົ່ານີ້ສາມາດສູງເຖິງ 4,000 ກິໂລກຣາມຕໍ່ເຮັກຕາ. [1]

ຄວາມສຳຄັນທາງດ້ານອາຫານ ແລະ ການຄ້າ: ປາໄນຖືກລ້ຽງຢ່າງແຜ່ຫຼາຍໃນການເພາະລ້ຽງສັດນ້ຳ ແລະ ເປັນໜຶ່ງໃນຊະນິດປາທີ່ມີຄວາມສຳຄັນທາງການຄ້າຫຼັກໃນອາຊີຕາເວັນອອກ [1]. ນອກຈາກນີ້, ມັນຍັງເປັນປາເປົ້າໝາຍທີ່ສຳຄັນສຳລັບການປະມົງທາງການຄ້າອີກດ້ວຍ [4].

ການພັກຜ່ອນ: ປາຊະນິດນີ້ຍັງເປັນເປົ້າໝາຍສຳລັບການຕົກປາເພື່ອຄວາມບັນເທີງ ແລະ ການກິລາອີກດ້ວຍ. [3]

ຄວາມສຳຄັນໃນດ້ານການປະດັບຕົກແຕ່ງ: ປາໄນ ຖືກນຳມາເພາະພັນຢ່າງກວ້າງຂວາງໃນວຽກງານການເພາະລ້ຽງສັດນ້ຳ ແລະ ກວມເອົາສັດສ່ວນທີ່ສຳຄັນຂອງການຜະລິດປາສຳລັບປະດັບຕົກແຕ່ງ, ໂດຍສະເພາະແມ່ນໃນຮູບແບບຂອງປາໄນ (Koi carp). [1]

ສັດຊະນິດນີ້ມີການກະຈາຍຕົວໃນທຳມະຊາດຂ້ອນຂ້າງຈຳກັດ, ແຕ່ມີການນຳມາລ້ຽງຢ່າງແຜ່ຫຼາຍເພື່ອຈຸດປະສົງທາງເສດຖະກິດ. ນອກຈາກນີ້, ມັນຍັງເປັນທີ່ນິຍົມໃນຕະຫຼາດປາສວຍງາມອີກດ້ວຍ. [1], [3]

ຊະນິດພັນທີມີການປູກ:

ການຄັດເລືອກພໍ່ແມ່ພັນປາໄນ:

• ການຄັດເລືອກພໍ່ແມ່ພັນໄດ້ດຳເນີນໃນເວລາ 10:00 ໂມງເຊົ້າ ໂດຍການລະບາຍນ້ຳອອກຈາກບໍ່ລ້ຽງ ແລະ ກວດສອບລັກສະນະທາງຮ່າງກາຍຂອງປາດ້ວຍສາຍຕາ ເພື່ອລະບຸໂຕທີ່ມີອະໄວຍະວະສືບພັນພ້ອມສືບພັນແລ້ວ.
• ພໍ່ແມ່ພັນແມ່: ໂຕແມ່ທີ່ພ້ອມສືບພັນສາມາດສັງເກດໄດ້ຈາກການເຄື່ອນໄຫວທີ່ຊ້າ, ຊ່ອງເພດມີລັກສະນະມົນ ແລະ ອອກສີແດງ, ລວມທັງມີທ້ອງໃຫຍ່ຂຶ້ນ. ໂຕແມ່ທີ່ຖືກຄັດເລືອກມີນ້ຳໜັກໂຕສະເລ່ຍປະມານ 3.6 ກິໂລກຣາມ ແລະ ມີອາຍຸ 3 ປີ.
• ພໍ່ແມ່ພັນຜູ້: ໂຕຜູ້ທີ່ພ້ອມສືບພັນສາມາດສັງເກດໄດ້ຈາກການເຄື່ອນໄຫວທີ່ວ່ອງໄວ ແລະ ຊ່ອງເພດມີລັກສະນະຮຽວຍາວ. ເມື່ອລູບທ້ອງເບົາໆໄປທາງທິດທາງຂອງຮູທະວານ, ໂຕຜູ້ທີ່ພ້ອມສືບພັນຈະປ່ອຍນ້ຳເຊື້ອອອກມາ, ເຊິ່ງສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າພວກມັນພ້ອມແລ້ວສຳລັບການວາງໄຂ່. ໂຕຜູ້ທີ່ຖືກຄັດເລືອກມີນ້ຳໜັກໂຕສະເລ່ຍປະມານ 3.3 ກິໂລກຣາມ ແລະ ມີອາຍຸ 2 ປີ.

ແຫຼ່ງຂໍ້ມູນ: [6].

ການໃຫ້ອາຫານ ແລະ ໂພຊະນາການ:

ການດູແລຮັກສາພໍ່ແມ່ພັນ: ພໍ່ແມ່ພັນປາໄນທັງເພດຜູ້ ແລະ ເພດເມຍ ໄດ້ຖືກລ້ຽງແຍກກັນ ເພື່ອປ້ອງກັນບໍ່ໃຫ້ເກີດການວາງໄຂ່ໂດຍບໍ່ມີການຄວບຄຸມ ຫຼື ການວາງໄຂ່ກ່ອນກຳນົດ. [6]

ຂະບວນການປະສົມພັນ:

ການວາງໄຂ່: ພາຍຫຼັງການຄັດເລືອກ, ປາພໍ່ແມ່ພັນທີ່ສົມບູນທາງເພດຈຳນວນ 3 ຄູ່ ໄດ້ຖືກນຳມາໃຊ້ສຳລັບການວາງໄຂ່ຕາມທຳມະຊາດ. ໂດຍກຳນົດອັດຕາສ່ວນພໍ່ພັນຕໍ່ແມ່ພັນເປັນ 1:1 (ພໍ່ພັນ 1 ໂຕ ແລະ ແມ່ພັນ 1 ໂຕ ຕໍ່ອ່າງ) ເພື່ອປັບປຸງຄຸນນະພາບຂອງລູກປາ, ເຮັດໃຫ້ການຄັດເລືອກໃນອະນາຄົດງ່າຍຂຶ້ນ ແລະ ຫຼີກລ່ຽງການບາດເຈັບທາງຮ່າງກາຍທີ່ອາດເກີດຂຶ້ນຈາກການຮີດໄຂ່ ຫຼື ນ້ຳເຊື້ອດ້ວຍວິທີທຽມ. ປາແຕ່ລະຄູ່ຈະຖືກຍ້າຍລົງໃນອ່າງວາງໄຂ່ໃນຊ່ວງເວລາກາງເວັນ ແລະ ປະໄວ້ເປັນເວລາ 22 ຊົ່ວໂມງ. [6]

ການຟັກໄຂ່: ການຟັກໄຂ່ໄດ້ດຳເນີນການໂດຍກົງພາຍໃນຕູ້ ຫຼື ອ່າງທີ່ໃຊ້ສຳລັບການວາງໄຂ່. ໄຂ່ທີ່ໄດ້ຮັບການປະສົມພັນແລ້ວຈະມີລັກສະນະໃສ, ໃນຂະນະທີ່ໄຂ່ທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບການປະສົມພັນຈະມີສີຂາວຂຸ່ນ. ໄຂ່ເຫຼົ່ານີ້ຈະຕິດຢູ່ກັບວັດສະດຸຮອງຮັບທີ່ເອີ້ນວ່າ "ກາກາບານ" (kakaban - ເຊິ່ງເຮັດມາຈາກເສັ້ນໃຍຕົ້ນປາມ) ແລະ ຈະຖືກປະໄວ້ໃນອ່າງວາງໄຂ່ນັ້ນເພື່ອໃຫ້ຟັກອອກເປັນໂຕ ໂດຍບໍ່ມີການລົບກວນ ເປັນເວລາປະມານ 3 ມື້ ແລະ ບໍ່ມີການໝູນວຽນນ້ຳ. [6]

ການລ້ຽງ ແລະ ການເກັບກູ້ຕົວອ່ອນ: ຕົວອ່ອນຈະຖືກລ້ຽງໄວ້ໃນຖັງວາງໄຂ່ເປັນເວລາ 7 ມື້ ກ່ອນທີ່ຈະເກັບກູ້ ແລະ ຄັດແຍກຂະໜາດເພື່ອນຳໄປປ່ອຍລ້ຽງຕໍ່ໃນບໍ່ອະນຸບານ. ໂດຍອີງຕາມເກນມາດຕະຖານ, ຕົວອ່ອນທີ່ມີສີດຳ (ເຊິ່ງບົ່ງບອກເຖິງຄຸນນະພາບດີ) ຈະຖືກນັບຈຳນວນ ແລະ ຍ້າຍໄປໃສ່ໃນບໍ່ອະນຸບານ ເພື່ອລ້ຽງໃຫ້ມີຂະໜາດເຖິງ 5 ຊັງຕີແມັດ. ໃນທາງກົງກັນຂ້າມ, ຕົວອ່ອນທີ່ມີສີແດງປົນຂາວ ເຊິ່ງບໍ່ໄດ້ມາດຕະຖານນັ້ນ ຈະບໍ່ຖືກນັບຈຳນວນ ແລະ ຖືກປ່ອຍລົງສູ່ບໍ່ລ້ຽງທົ່ວໄປ. [6]

ການຄວບຄຸມສັດຕູພືດ ແລະ ພະຍາດ: ສັດຜູ້ລ້າ ແລະ ຄູ່ແຂ່ງບໍ່ໄດ້ຖືກກໍາຈັດອອກຈາກບໍ່ອະນຸບານຢ່າງເປັນລະບົບ, ເຊິ່ງນຳໄປສູ່ຄວາມສ່ຽງຕໍ່ການສູນເສຍຜົນຜະລິດເນື່ອງຈາກຖືກສັດຜູ້ລ້າກິນໂດຍກົງ. ໃນກໍລະນີທີ່ພົບເຫັນສັດຜູ້ລ້າ, ພວກມັນຈະຖືກຈັບອອກດ້ວຍຕາໜ່າງໃນຂະນະທີ່ລະບາຍນ້ຳອອກຈາກບໍ່ ແລະ ຖືກກຳຈັດທັນທີ. [6]

ການບົວລະບັດຮັກສາ:

ອາຫານ: ປາພໍ່ແມ່ພັນໄດ້ຮັບອາຫານເມັດລອຍນ້ຳຂະໜາດ 5 ມມ. ການໃຫ້ອາຫານເມັດທີ່ມີຄຸນນະພາບສູງມີຈຸດປະສົງເພື່ອສົ່ງເສີມການຈະເລີນເຕີບໂຕ, ເພີ່ມນ້ຳໜັກຕົວປາ ແລະ ຮັກສາຄຸນນະພາບສີສັນຂອງປາພໍ່ແມ່ພັນ ບໍ່ໃຫ້ສີຈາງລົງ. ອາຫານສຳເລັດຮູບເຫຼົ່ານີ້ຕອບສະໜອງຄວາມຕ້ອງການດ້ານການຍ່ອຍ ແລະ ຄວາມມັກໃນລົດຊາດຂອງປາໄນໄດ້ເປັນຢ່າງດີ, ທັງຍັງໃຫ້ສານອາຫານທີ່ພຽງພໍສຳລັບການຮັກສາສະພາບຮ່າງກາຍ ແລະ ການຈະເລີນເຕີບໂຕ. ປາໄດ້ຮັບອາຫານມື້ລະ 1 ຄັ້ງ ໃນເວລາ 09:00 ໂມງເຊົ້າ ໂດຍວິທີການຫວ່ານອາຫານລົງໃນນ້ຳ. [6]

ການດູແລ ແລະ ການໃຫ້ອາຫານຕົວອ່ອນ: ຕົວອ່ອນທີ່ຫາກໍຟັກອອກມາຈະອາໄສສານອາຫານຈາກຖົງໄຂ່ແດງ (yolk sac) ທີ່ມີຕິດໂຕມາຕັ້ງແຕ່ກຳເນີດ ຈົນກວ່າຈະມີອາຍຸຄົບ 4 ມື້. ໃນຊ່ວງອາຍຸ 4 ຫາ 7 ມື້, ຕົວອ່ອນຈະໄດ້ຮັບອາຫານເປັນໄຂ່ແດງຕົ້ມສຸກທີ່ລະລາຍໃນນ້ຳ. ການໃຫ້ອາຫານຈະເຮັດມື້ລະ 1 ຄັ້ງ ໃນລະຫວ່າງເວລາ 07:30 ໂມງ ຫາ 09:00 ໂມງເຊົ້າ ໂດຍການກະຈາຍສານລະລາຍດັ່ງກ່າວໃຫ້ທົ່ວທັງບໍ່ລ້ຽງ. ປະລິມານໂປຣຕີນທີ່ມີຢູ່ໃນໄຂ່ແດງນັ້ນ ພຽງພໍຕໍ່ຄວາມຕ້ອງການທາງໂພຊະນາການສຳລັບການພັດທະນາຂອງຕົວອ່ອນຂອງປາໄນ. [6]

ການຈັດການຄຸນນະພາບນໍ້າ: ຄຸນນະພາບນໍ້າໃນບໍ່ອານຸບານໄດ້ຮັບການຈັດການໂດຍຜ່ານການຕິດຕາມກວດກາປະລິມານອົກຊີເຈນທີ່ລະລາຍໃນນໍ້າ (DO), ຄ່າ pH, ແລະ ອຸນຫະພູມຂອງນໍ້າ. ຄ່າ pH ແລະ ອຸນຫະພູມ ໄດ້ຖືກວັດແທກມື້ລະ 2 ຄັ້ງ ຄືໃນເວລາ 07:00 ໂມງເຊົ້າ ແລະ 17:00 ໂມງແລງ. ສ່ວນປະລິມານອົກຊີເຈນທີ່ລະລາຍໃນນໍ້າ (DO) ໄດ້ຖືກຕິດຕາມກວດກາອາທິດລະ 1 ຄັ້ງ, ໂດຍມີການວັດແທກທັງໃນຊ່ວງເວລາເຊົ້າ ແລະ ຊ່ວງເວລາແລງ. [6]

ຊະນິດພັນໃນປ່າ:

ໄພຂົ່ມຂູ່: ສັດຊະນິດນີ້ຕົກເປັນເປົ້າໝາຍຂອງການປະມົງເພື່ອການຄ້າ; ແນວໃດກໍຕາມ, ລະດັບການຈັບໃນປັດຈຸບັນຍັງບໍ່ຖືວ່າເປັນໄພຂົ່ມຂູ່ທີ່ຮ້າຍແຮງຕໍ່ປະຊາກອນໂດຍລວມຂອງພວກມັນ. [3]

ການຕິດຕາມປະຊາກອນ: ປະຈຸບັນ ຍັງບໍ່ພົບຈຳນວນປະຊາກອນໂດຍລວມຂອງສັດຊະນິດນີ້ເທື່ອ. ແນວໃດກໍຕາມ, ໃນເຂດລຸ່ມແມ່ນ້ຳ Amur, ຄວາມອຸດົມສົມບູນຂອງພວກມັນແມ່ນຂຶ້ນກັບປັດໄຈທາງທຳມະຊາດເປັນຫຼັກ, ໂດຍສະເພາະແມ່ນລະດັບນ້ຳໃນບໍລິເວນທີ່ພວກມັນວາງໄຂ່. ການເພີ່ມຂຶ້ນຂອງຈຳນວນປະຊາກອນໃນໄລຍະມໍ່ໆມານີ້ ແມ່ນມີຄວາມກ່ຽວຂ້ອງກັບສະພາບທາງອຸທົກວິທະຍາທີ່ເອື້ອອຳນວຍ. [3]

ການເກັບກູ້ແບບຍືນຍົງ: ໃນປັດຈຸບັນ ຍັງບໍ່ທັນມີມາດຕະການອະນຸລັກສະເພາະໃດໜຶ່ງທີ່ຖືວ່າຈຳເປັນສຳລັບສັດຊະນິດນີ້ ເນື່ອງຈາກພວກມັນມີການກະຈາຍຕົວໃນວົງກວ້າງ ແລະ ຄາດວ່າຈະມີປະກົດຕົວຢູ່ໃນເຂດອານຸລັກຫຼາຍແຫ່ງ. ມີລາຍງານວ່າ ຈຳນວນປະຊາກອນຂອງພວກມັນໃນເຂດລຸ່ມແມ່ນ້ຳອາມູຣ໌ (Amur River) ກຳລັງເພີ່ມຂຶ້ນ ເນື່ອງຈາກສະພາບທຳມະຊາດທີ່ເອື້ອອຳນວຍ. ເຖິງຢ່າງໃດກໍຕາມ, ຄວນມີການຄົ້ນຄວ້າເພີ່ມເຕີມ ແລະ ການຕິດຕາມຈຳນວນປະຊາກອນໃນທົ່ວເຂດທີ່ພວກມັນອາໄສຢູ່ ເພື່ອໃຫ້ມີຄວາມເຂົ້າໃຈທີ່ດີຂຶ້ນກ່ຽວກັບສະຖານະການອະນຸລັກຂອງສັດຊະນິດນີ້. [3]