ປາປາກເຫຼືອງມີລຳໂຕຮູບຮ່າງຮຽວຍາວຄ້າຍຄືກະສວຍ (fusiform). ສາມາດຈຳແນກໄດ້ໂດຍອາໄສລັກສະນະຂອງເກັດ ແລະ ຄີຕ່າງໆ: ມີເກັດ 4 ແຖວ ລະຫວ່າງເສັ້ນຂ້າງໂຕກັບຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງຄີຫຼັງ, ມີເກັດ 6 ແຖວໃນແນວຂວາງສ່ວນເທິງ, ມີເກັດ 26–28 ອັນ ຮຽງຕາມເສັ້ນຂ້າງໂຕ, ແລະ ມີເກັດ 14 ແຖວ ອ້ອມຮອບໂຄນຫາງ (ສ່ວນທີ່ແຄບຂອງລຳໂຕກ່ອນຮອດຄີຫາງ). ກ້ານເຫງືອກ (gill arch) ອັນທຳອິດມີຊີ່ກອງເຫງືອກ (gill rakers) ຈຳນວນ 12–13 ອັນ ເຊິ່ງຊ່ວຍໃນການກັ່ນຕອງ ຫຼື ຈັບອາຫານໄວ້; ສ່ວນກ້ານຄີຫຼັງອັນສຸດທ້າຍທີ່ບໍ່ແຕກແໜງນັ້ນ ມີລັກສະນະເປັນຮອຍຢັກຄ້າຍແຂ້ວເລື່ອຍ (serrations) ຈຳນວນ 15–19 ອັນ ລຽງຢູ່ຕາມຂອບດ້ານຫຼັງຂອງມັນ.

ຂະໜາດສູງສຸດທີ່ບັນທຶກໄວ້: ຄວາມຍາວລວມ (TL) 36,9 ຊມ ໃນເພດຜູ້.

ນ້ຳໜັກສູງສຸດທີ່ມີການເຜີຍແຜ່: 733,20 ກຣາມ.

ແຫຼ່ງທີ່ມາ: [1], [2]

ອາຫານ: ຂອງປາປາກເຫຼືອງ ເປັນປາທີ່ກິນອາຫານໄດ້ຫຼາກຫຼາຍ (omnivorous), ໂດຍມັນຈະກິນສັດບໍ່ມີກະດູກສັນຫຼັງໃນນ້ຳ, ຊາກພືດ ແລະ ເສດອິນຊີວັດຖຸຕ່າງໆຕາມແຫຼ່ງອາຫານທີ່ມີຢູ່. ມັນມັກຊອກຫາອາຫານບໍລິເວນພື້ນທ້ອງນ້ຳທີ່ເປັນຫີນ ແລະ ຊາຍໃນຮ່ອງນ້ຳຂອງແມ່ນ້ຳສາຍໃຫຍ່ ລວມທັງບໍລິເວນແຄມເຂດນ້ຳຖ້ວມຮອດ, ໂດຍໃຊ້ປະໂຫຍດຈາກແຫຼ່ງອາຫານທີ່ຫຼາກຫຼາຍ ເຊິ່ງເປັນລັກສະນະທົ່ວໄປຂອງປາຕະກູນປາຂາວ (barbs) ຂະໜາດໃຫຍ່ໃນແມ່ນ້ຳ [4].

ພຶດຕິກຳ: ປາຊະນິດນີ້ເປັນປາທີ່ມັກຢູ່ຮ່ວມກັນເປັນຝູງ ແລະ ມີການເຄື່ອນຍ້າຍຖິ່ນທີ່ຢູ່ອາໄສຕາມລະດູການ. ໃນລະດູແລ້ງ, ມັນອາໄສຢູ່ໃນຮ່ອງນ້ຳຂອງແມ່ນ້ຳທີ່ມີຂະໜາດໃຫຍ່, ເລິກ ແລະ ມີກະແສນ້ຳໄຫຼແຮງ; ສ່ວນໃນລະດູຝົນ, ມັນຈະເຄື່ອນຍ້າຍໄປຍັງແຫຼ່ງວາງໄຂ່ທີ່ມີນ້ຳຕື້ນກວ່າ, ເຊິ່ງຍັງບໍ່ທັນຮູ້ສະຖານທີ່ທີ່ແນ່ນອນຂອງແຫຼ່ງເຫຼົ່ານັ້ນເທື່ອ [2], [3]. ມັນເປັນປາທີ່ເຄື່ອນຍ້າຍພາຍໃນລະບົບນ້ຳຈືດ (potamodromous) ລະຫວ່າງແຫຼ່ງທີ່ຢູ່ອາໄສໃນລະດູແລ້ງ ແລະ ແຫຼ່ງສືບພັນໃນລະດູຝົນ. [4]

ການນຳໃຊ້ເປັນອາຫານ: ປາຊະນິດນີ້ຖືເປັນປາທີ່ມີຄຸນຄ່າທາງອາຫານສູງໃນເຂດທີ່ມັນອາໄສຢູ່ ແລະ ມີຄວາມສຳຄັນຕໍ່ທັງການປະມົງແບບການຄ້າ ແລະ ການປະມົງເພື່ອການຍັງຊີບ [2], [5]. ມັນຖືກຈັບຢ່າງແຜ່ຫຼາຍເພື່ອບໍລິໂພກພາຍໃນທ້ອງຖິ່ນ ແລະ ຂາຍຕາມຕະຫຼາດຕ່າງໆ. [2], [4]

ຊະນິດພັນໃນປ່າ:

ໄພຂົ່ມຂູ່: ໄພຂົ່ມຂູ່ຫຼັກຕໍ່ປາຊະນິດນີ້ແມ່ນການຂຸດຄົ້ນ ຫຼື ການຈັບທີ່ຫຼາຍເກີນໄປ, ເຊິ່ງສົ່ງຜົນໃຫ້ຈຳນວນປະຊາກອນຂອງພວກມັນຫຼຸດລົງຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ແລະ ມີໄນສຳຄັນ [4], [5]. ນອກຈາກນີ້, ພວກມັນຍັງໄດ້ຮັບຜົນກະທົບຈາກການປ່ຽນແປງຖິ່ນທີ່ຢູ່ອາໄສທີ່ເກີດຈາກກິດຈະກຳຂອງມະນຸດ, ໂດຍສະເພາະແມ່ນການສ້າງເຂື່ອນກັ້ນແມ່ນ້ຳ ແລະ ການພັດທະນາກະສິກຳ [2], [5].

ການຕິດຕາມປະຊາກອນ: ຫຼັກຖານທີ່ມີຢູ່ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ຈຳນວນປະຊາກອນຂອງສັດຊະນິດນີ້ກຳລັງຫຼຸດລົງຢ່າງຊ້າໆ ແຕ່ຕໍ່ເນື່ອງ, ເຊິ່ງສາເຫດຫຼັກແມ່ນມາຈາກການປະມົງຢ່າງໜັກໜ່ວງ ແລະ ການຈັບຂຶ້ນມາໃຊ້ປະໂຫຍດຫຼາຍເກີນໄປ. [2], [5]