ປາຊະນິດນີ້ມີລຳໂຕຍາວ ແລະ ແບນຂ້າງຫຼາຍ, ມີສ່ວນຫົວ ແລະ ປາກທີ່ຊີ້ຂຶ້ນທາງເທິງຊັດເຈນ ເຊິ່ງເປັນລັກສະນະການປັບຕົວທີ່ເຮັດໃຫ້ມັນມີຮູບຮ່າງທີ່ເປັນເອກະລັກສະເພາະຕົວ. ເສັ້ນໂຄ້ງທາງດ້ານຫຼັງຂອງລຳໂຕໂດຍທົ່ວໄປແລ້ວຈະມີລັກສະນະພຽງ, ຍົກເວັ້ນແຕ່ບໍລິເວນທ້າຍທອຍ (ຢູ່ທາງຫຼັງຫົວ) ທີ່ມີລັກສະນະໂຄ້ງເຂົ້າເລັກນ້ອຍ.

ປາຊະນິດນີ້ມີກ້ານຄີອ່ອນ 10 ກ້ານຢູ່ທີ່ຄີຫຼັງ ແລະ ມີກ້ານຄີອ່ອນ 25–27 ກ້ານຢູ່ທີ່ຄີກົ້ນ. ຄີຂ້າງຂອງມັນມີລັກສະນະຍາວ ແລະ ຮຽວ, ໃນຂະນະທີ່ບໍລິເວນໂຄນຄີຫາງມີຈຸດສີດຳທີ່ໂດດເດັ່ນ ເຊິ່ງຊ່ວຍໃຫ້ສາມາດຈຳແນກຊະນິດຂອງມັນໄດ້.

ສ່ວນທ້ອງຂອງລຳໂຕມີລັກສະນະພິເສດທີ່ໂດດເດັ່ນ, ໂດຍມີສັນ (keel) ທີ່ແຫຼມຄົມຍາວຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງຕັ້ງແຕ່ບໍລິເວນຄໍຫອຍໄປຈົນຮອດຮູທະວານ. ຄາງກະໄຕລຸ່ມຍື່ນອອກມາເກີນຄາງກະໄຕເທິງ, ແລະ ປາຍຂອງມັນມີລັກສະນະງໍເລັກນ້ອຍ ເຊິ່ງຈະເຂົ້າພໍດີກັບຮ່ອງຂອງຄາງກະໄຕເທິງເມື່ອປິດປາກ. ປາຊະນິດນີ້ບໍ່ມີໜວດຢູ່ອ້ອມຮອບປາກ.

ລຳໂຕປົກຄຸມດ້ວຍເກັດຂະໜາດນ້ອຍທີ່ຈັດຮຽງຕົວແບບບໍ່ເປັນລະບຽບ. ໂດຍລວມແລ້ວ, ລັກສະນະຕ່າງໆທີ່ປະກອບກັນ ເຊັ່ນ: ລຳໂຕທີ່ຍາວ ແລະ ແບນທາງຂ້າງ, ປາກທີ່ງອນຂຶ້ນເທິງ, ຄີເອິກທີ່ຍາວ, ສັນທ້ອງທີ່ຄົມ, ແລະ ຈຸດສີດຳຢູ່ບໍລິເວນໂຄນຄີຫາງ, ລ້ວນແຕ່ເປັນລັກສະນະສຳຄັນທີ່ຊ່ວຍໃນການຈຳແນກຊະນິດພັນນີ້.

ຂະໜາດ: 80 ຊມ. (ຄວາມຍາວມາດຕະຖານ)

ແຫຼ່ງທີ່ມາ: [1], [2]

ອາຫານ: ໂຕອ່ອນກິນແມງໄມ້ເປັນຫຼັກ, ໃນຂະນະທີ່ໂຕເຕັມໄວຈະກິນປາເປັນອາຫານຫຼັກ [1]. ພວກມັນເປັນສັດທີ່ກິນຊີ້ນເປັນອາຫານຕາມທຳມະຊາດ (obligate carnivore); ໂດຍໂຕອ່ອນຈະກິນສັດບໍ່ມີກະດູກສັນຫຼັງທັງໃນນ້ຳ ແລະ ບົກເປັນຫຼັກ, ແລະ ຈະປ່ຽນມາກິນປາຫຼາຍຂຶ້ນເມື່ອເຕີບໃຫຍ່ຂຶ້ນ, ເຊິ່ງໂຕເຕັມໄວຈະກິນປາເປັນອາຫານຫຼັກ [5].

ພຶດຕິກຳ: ສັດຊະນິດນີ້ມີນິດໄສຂ້ອນຂ້າງເຊື່ອຟັງ ແລະ ໂດຍທົ່ວໄປແລ້ວແມ່ນງ່າຍຕໍ່ການລ້ຽງດູ ແລະ ຈັດການ. [5]

ອາຫານ: ເນື້ອຂອງມັນຖືວ່າມີລົດຊາດດີ, ເຖິງແມ່ນວ່າມັນຈະຂ້ອນຂ້າງອ່ອນນຸ້ມ ແລະ ມີກະດູກຫຼາຍກໍຕາມ. ໃນ ສປປ ລາວ, ປາຊະນິດນີ້ມັກນຳມາປີ້ງ, ປຸງແຕ່ງໃສ່ປາແດກ ຫຼື ເຮັດເປັນເມນູ "ປົນປາ" (ປາຕົ້ມສຸກແລ້ວເອົາມາຕຳ). ໂດຍທົ່ວໄປແລ້ວ ມັນຈະຖືກວາງຂາຍແບບສົດໆຕາມຕະຫຼາດທ້ອງຖິ່ນ ແລະ ເຊື່ອວ່າໄດ້ມີການສົ່ງອອກໄປຍັງປະເທດໄທອີກດ້ວຍ [1]. ປາຊະນິດນີ້ມີບົດບາດສຳຄັນຕໍ່ການປະມົງທັງໃນຮູບແບບການຄ້າ ແລະ ການຫາປາເພື່ອການບໍລິໂພກໃນຄົວເຮືອນຕະຫຼອດເຂດທີ່ມັນອາໄສຢູ່. ມັກພົບເຫັນປາໂຕໃຫຍ່ເຕັມໄວວາງຂາຍຕາມຕະຫຼາດສົດໃນເກາະສຸມາຕຣາ ແລະ ກາລິມັນຕັນ, ເຊິ່ງສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງຄວາມສຳຄັນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງຂອງມັນໃນຖານະປາທີ່ໃຊ້ເປັນອາຫານໃນພາກພື້ນເຫຼົ່ານີ້ [3].

ຊະນິດພັນໃນປ່າ:

ໄພຂົ່ມຂູ່: ປາຊະນິດນີ້ແມ່ນມີຄວາມອ່ອນໄຫວທີ່ສຸດຕໍ່ການຫາປາ gillnet ແລະຖືວ່າເປັນຊະນິດຕົວຊີ້ວັດເນື່ອງຈາກວ່າມັນມີຄວາມອ່ອນໄຫວຕໍ່ການທໍາລາຍສິ່ງແວດລ້ອມແລະມົນລະພິດ [1], [3]. ເຖິງແມ່ນວ່າການແຜ່ກະຈາຍຢ່າງກວ້າງຂວາງ, ປະຊາກອນຂອງມັນໄດ້ຫຼຸດລົງຢ່າງຫຼວງຫຼາຍໃນທົ່ວຂອບເຂດຂອງມັນ. ຊະນິດດັ່ງກ່າວໄດ້ກາຍເປັນຫາຍາກ ແລະໄດ້ຫາຍໄປຈາກຫຼາຍທ້ອງຖິ່ນ, ຕົ້ນຕໍແມ່ນຍ້ອນການຫາປາຫຼາຍເກີນໄປ [2]. ມົນລະພິດອາດຈະເຮັດໃຫ້ປະຊາກອນຫຼຸດລົງຕື່ມອີກໃນບາງພື້ນທີ່ [1].

ການຕິດຕາມປະຊາກອນ: ສັດຊະນິດນີ້ມີຈຳນວນຫຼຸດລົງຢ່າງໜັກໃນພື້ນທີ່ສ່ວນໃຫຍ່ທີ່ມັນເຄີຍອາໄສຢູ່ ແລະ ປັດຈຸບັນກໍກາຍເປັນສັດທີ່ຫາຍາກຫຼາຍໃນຫຼາຍພາກພື້ນ. ມີຄວາມເປັນໄປໄດ້ສູງທີ່ມັນໄດ້ສູນພັນໄປແລ້ວຈາກແມ່ນ້ຳເຈົ້າພະຍາ ແລະ ນ້ຳແມ່ກອງ, ທະເລສາບສົງຂາ, ແລະ ພື້ນທີ່ສ່ວນໃຫຍ່ຂອງເກາະຊາວາ (Java); ນອກຈາກນີ້ ຍັງມີລາຍງານກ່ຽວກັບການຫຼຸດລົງຂອງຈຳນວນປະຊາກອນຢ່າງຫຼວງຫຼາຍໃນບາງສ່ວນຂອງລຸ່ມແມ່ນ້ຳຂອງອີກດ້ວຍ. ໃນທາງກົງກັນຂ້າມ, ປະຊາກອນໃນເກາະສຸມາຕຣາ (Sumatra) ແລະ ກາລິມັນຕັນ (Kalimantan) ເບິ່ງຄືວ່າຈະມີອັດຕາການຫຼຸດລົງທີ່ຕ່ຳກວ່າເມື່ອທຽບໃສ່ກັບພື້ນທີ່ອື່ນໆ. ດ້ວຍຄວາມແຕກຕ່າງຂອງທ່າອ່ຽງຈຳນວນປະຊາກອນໃນແຕ່ລະພາກພື້ນດັ່ງກ່າວ, ຈຶ່ງຍັງບໍ່ສາມາດປະເມີນອັດຕາການຫຼຸດລົງໂດຍລວມໃນລະດັບໂລກໄດ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະ ໜ້າເຊື່ອຖືໃນຂະນະນີ້. [3]