ປາແຕບແມ່ນປານ້ຳຈືດຂະໜາດນ້ອຍທີ່ມີລຳໂຕຍາວ ແລະ ຮູບຮ່າງຮຽວຍາວ (streamlined body). ໂດຍມີຄວາມຍາວມາດຕະຖານ (SL) ໄດ້ປະມານ 17 ຊມ.

ປາຊະນິດນີ້ມີລັກສະນະເດັ່ນຄືມີແຖບສີດຳມົວພາດຕາມລວງຍາວຕາມແຕ່ລະແສກຂອງຄີຫາງ, ເຊິ່ງມັກຈະເຫັນໄດ້ຊັດເຈນກວ່າບໍລິເວນສ່ວນໜ້າຂອງແສກຄີ ແລະ ບໍ່ມີຈຸດສີດຳຂະໜາດໃຫຍ່ຢູ່ໃກ້ກັບປາຍຂອງແຕ່ລະແສກຄີຫາງ.

ຄີເອິກມີຂະໜາດຂ້ອນຂ້າງໃຫຍ່ ແລະ ມີຂອບດ້ານປາຍເປັນສີເຂັ້ມ ມັກຍື່ນຍາວເກີນປາຍຂອງຄີທ້ອງ ແຕ່ບໍ່ຍາວໄປຮອດຄີກົ້ນ. ໂດຍທົ່ວໄປແລ້ວ ປາຊະນິດນີ້ມີກ້ານຄີເອິກ 12–14 ກ້ານ (ສ່ວນຫຼາຍແມ່ນ 13 ກ້ານ) ແລະ ມີກ້ານຄີທ້ອງ 7 ກ້ານ. ຄີກົ້ນມີລັກສະນະຂ້ອນຂ້າງຍາວ ໂດຍມີກ້ານຄີທີ່ແຕກແໜງປະມານ 23–33 ກ້ານ, ເຖິງແມ່ນວ່າບາງຂໍ້ມູນຈະລະບຸວ່າມີ 31–33 ກ້ານກໍຕາມ. ປາຊະນິດນີ້ມີເກັດບໍລິເວນເສັ້ນຂ້າງໂຕປະມານ 34–45 ເກັດ, ໂດຍເສັ້ນຂ້າງໂຕຈະມີລັກສະນະໂຄ້ງ ຫຼື ໂຄ້ງກັບຄືນຢ່າງຊັດເຈນໄປຕາມລຳໂຕ. ມັນມີກະດູກສັນຫຼັງ 37–39 ຂໍ້ ແລະ ມີຊີ່ກອງເຫງືອກປະມານ 20–21 ຊີ່ ຢູ່ເທິງໂຄງເຫງືອກຄູ່ທໍາອິດ.

ສ່ວນທ້ອງມີລັກສະນະໂຄ້ງຂ້ອນຂ້າງສູງ ແລະ ມີສັນທີ່ແຫຼມຄົມຊັດເຈນ, ເຮັດໃຫ້ດ້ານລຸ່ມຂອງລຳໂຕມີສັນນູນທີ່ສັງເກດເຫັນໄດ້ຊັດ. ຄາງກະໄຕລຸ່ມມີຂະໜາດນ້ອຍ ແລະ ສາມາດເຂົ້າພໍດີກັບຮ່ອງທີ່ສອດຄ່ອງກັນຢູ່ຄາງກະໄຕເທິງ. ປາຊະນິດນີ້ບໍ່ມີໜວດ.

ແຫຼ່ງທີ່ມາ: [1], [2]

ອາຫານ: ປາແຕບ ກິນສັດນ້ຳຂະໜາດນ້ອຍທີ່ລອຍ (zooplankton), ແມງໄມ້ນ້ຳ ແລະ ປາຂະໜາດນ້ອຍ [2], [3].

ປາຊະນິດນີ້ມັກມີຂາຍຕາມຕະຫຼາດທ້ອງຖິ່ນ ແລະ ມັກວາງຂາຍໃສ່ກະບຸງ ຫຼື ຖາດທີ່ສານຈາກໄມ້ໄຜ່ຜ່າຊີກ. ມັນຖືກນຳມາໃຊ້ຢ່າງແຜ່ຫຼາຍໃນການປຸງແຕ່ງອາຫານປະເພດ "Tieo pa ka tao" ແລະ "ປາແດກ" (ປາໝັກແບບພື້ນເມືອງ). ເຖິງແມ່ນວ່າມັນຈະບໍ່ແມ່ນປາທີ່ນິຍົມບໍລິໂພກເປັນຫຼັກ, ແຕ່ກໍມີການນຳມາບໍລິໂພກເມື່ອຈັບໄດ້ [2], [3].

ຊະນິດພັນໃນປ່າ:

ໄພຂົ່ມຂູ່: ໄພຂົ່ມຂູ່ຫຼັກຕໍ່ສັດຊະນິດນີ້ຍັງບໍ່ທັນມີຂໍ້ມູນທີ່ຊັດເຈນ. ເຖິງຢ່າງໃດກໍຕາມ, ປະຊາກອນຍ່ອຍບາງກຸ່ມອາດໄດ້ຮັບຜົນກະທົບຈາກຄວາມເສື່ອມໂຊມຂອງຖິ່ນທີ່ຢູ່ອາໄສໃນທ້ອງຖິ່ນ ເຊິ່ງເກີດຈາກການພັດທະນາຕົວເມືອງ, ການຕັດໄມ້, ການຂະຫຍາຍພື້ນທີ່ກະສິກຳ ແລະ ມົນລະພິດທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ. ນອກຈາກນີ້, ຍັງເຊື່ອວ່າສັດຊະນິດນີ້ໄດ້ສູນພັນໄປຈາກເຂດລຸ່ມແມ່ນ້ຳໃນພາກຕາເວັນຕົກຂອງເກາະຊາວາແລ້ວ. [3]

ການຕິດຕາມປະຊາກອນ: ມີລາຍງານວ່າສັດຊະນິດນີ້ມີຈຳນວນຂ້ອນຂ້າງຫຼາຍໃນຫຼາຍພື້ນທີ່ພາຍໃນເຂດທີ່ພວກມັນອາໄສຢູ່, ເຖິງແມ່ນວ່າພວກມັນຖືກຖືວ່າພົບເຫັນໄດ້ຍາກໃນເຂດລຸ່ມແມ່ນ້ຳປາຮາງ (Pahang River Basin). ເຖິງແມ່ນວ່າຈຳນວນປະຊາກອນຕົວເຕັມໄວທັງໝົດຍັງບໍ່ທັນມີຄວາມຊັດເຈນ, ແຕ່ເຊື່ອກັນວ່າມີຈຳນວນຂ້ອນຂ້າງຫຼາຍ ໂດຍຄາດຄະເນວ່າອາດມີປະຊາກອນຫຼາຍກວ່າ 100,000 ໂຕ. [3]

ການເກັບກູ້ແບບຍືນຍົງ: ໃນປັດຈຸບັນ ຍັງບໍ່ທັນມີຂໍ້ມູນກ່ຽວກັບມາດຕະການອະນຸລັກສະເພາະສຳລັບຊະນິດນີ້ ຫຼື ມາດຕະການໃນລະດັບຖິ່ນທີ່ຢູ່ອາໄສ. ເຖິງຢ່າງໃດກໍຕາມ, ພື້ນທີ່ບາງສ່ວນທີ່ຊະນິດພັນນີ້ອາໄສຢູ່ແມ່ນກວມເອົາເຂດພື້ນທີ່ຄຸ້ມຄອງ ຫຼື ເຂດອະນຸລັກ, ເຊັ່ນ: ອຸທະຍານແຫ່ງຊາດ Khao Laem (ປະເທດໄທ), ອຸທະຍານແຫ່ງຊາດ Tesso Nilo (ເກາະສຸມາຕຣາ, ປະເທດອິນໂດເນເຊຍ) ແລະ ອຸທະຍານແຫ່ງຊາດ Danau Sentarum (ເກາະກາລິມັນຕັນ, ປະເທດອິນໂດເນເຊຍ). ຈຳເປັນຕ້ອງມີການສຶກສາຄົ້ນຄວ້າເພີ່ມເຕີມ ເພື່ອປະເມີນທ່າອ່ຽງຂອງຈຳນວນປະຊາກອນ ແລະ ຜົນກະທົບຈາກໄພຂົ່ມຂູ່ຕ່າງໆທີ່ມີຕໍ່ຊະນິດພັນນີ້ໃນພື້ນທີ່ສະເພາະ. [3]