ຜັກໄຊ່ເປັນພືດລົ້ມລຸກເປັນເຄືອທີ່ມີກີ່ງກ້ານສາຂາຫຼາຍ, ມີຄວາມຍາວເຖີງ 2 ມ. ເຄືອຂອງມັນຍາວ ແລະ ມີຂົນພ້ອມດ້ວຍມືກ້ຽວ ຍາວປະມານ 20 ຊມ. ໃບຂອງມັນແຜ່ກວ້າງເປັນຮູບໄຂ່ແຍກເປັນ 5 ຊີກ, ຂະໜາດ 4-12 x 4-12 ຊມ ແລະ ຊີກໃບ ກໍ່ເປັນຮູບໄຂ່ ແລະ ເປັນແຂ້ວທີ່ຂອບ , ສ່ວນກ້ານໃບຍາວ 3-6 ຊມ. ດອກຂອງມັນມີສີຂາວ ຫຼື ເຫຼືອງຂະໜາດເສັ້ນຜ່າກາງ 2 ຊມ. ໝາກເປັນລັກສະນະຍາວຮູບໄຂ່ ມັກສ້ວຍແຫຼມທັງສອງສົ້ນ ຂະໜາດຄວາມຍາວຂອງໝາກ 10-15 ຊມ ແລະ ມີເສັ້ນຜ່າກາງແຕ່ 3.8-6.4 ຊມ ທັ້ງນີ້ ແມ່ນຂຶ້ນກັບແຕ່ລະຊະນິດ, ຕາມຜິວຂອງໝາກຍັງມີຫຼ່ຽມເປັນເສັ້ນຍາວ ເມື່ອເວລາສຸກເຕັມທີ່ຈະເປັນສີໝາກກ້ຽງອົມແດງ. ດ້ານໃນຂອງໝາກຈະໜຽວ ປະກອບດ້ວຍແກ່ນສີແດງ 4 ແກ່ນ ມີຮູບຮ່າງຄ້າຍໃບ ແລະ ເປັນຄື້ນຢູ່ທີ່ຂອບ, ຂະ ໜາດຂອງແກ່ນ ແມ່ນ 1.2-1.6 x 7-8 ມມ. ຜັກໄຊ່ແມ່ນພືດເຄືອຍາດດຽວກັນກັບໝາກບວບ, ໝາກແຕງ, ໝາກໂມ ພົບເຫັນມີຫຼາຍຊະນິດພັນ ຊຶ່ງມີຂະໜາດ ແລະ ຮູບຮ່າງຂອງໝາກ ແຕກຕ່າງກັນ. ຜັກໄຊ່ນີ້ກໍ່ເປັນໜຶ່ງໃນຈຳນວນເຄື່ອງປ່າຂອງດົງຫຼາຍໆຊະນິດ ທີ່ຖືກນຳມາປູກກັນ ໃນທົ່ວໂລກ.

ເຄືອອ່ອນ, ໃບອ່ອນ ແລະ ໝາກອ່ອນ ຂອງພືດຊະນິດນີ້ ແມ່ນລວກກິນໄດ້ທັງໝົດ. ສຳລັບໝາກ ນັ້ນຖ້າວ່ານຳໄປເຮັດແກງກໍ່ຈະມີລົດຂົມໜອ້ຍລົງ, ທັງຍັງໃຊ້ເປັນເຄື່ອງດື່ມທີ່ໃຫ້ຄຸນຄ່າທາງ ການຢາອີກດ້ວຍ. ມັນໃຊ້ປົວພະຍາດເບົາຫວານ, ປົວພະຍາດຜິວໜັງ, ປົວອາການໃຄ່ບວມ ແລະ ອາການ ການຕິດເຊື້ອ ເຊັ່ນ: ພະຍາດເອດ, ພະຍາດຜິວໜັງ, ພະຍາດຕັບອັກເສບ, ໄຂ້ຫວັດໃຫຍ່ ແລະ ພະຍາດໄຂ້ອອກຕຸ່ມ. ຢູ່ໃນຕຳລາຢາຈີນ ຜັກໄຊ່ ຖືກໃຊ້ເຂົ້າໃນການປິ່ນປົວພະຍາດກະເພາະ ແລະ ລຳໄສ້ອັກເສບ. ສ່ວນໃບນັ້ນ ກໍສາມາດກິນດິບໄດ້ໃນປະລິມານນ້ອຍ, ສຳລັບແມ່ມານບໍ່ຄວນກິນຜັກນີ້ ເພາະຈະເປັນຜົນກະທົບ ໃຫ້ແກ່ເດັກໃນທ້ອງ.