ໂດຍລວມ: ເປັນຄ່າງຂະໜາດໃຫຍ່, ມີແຖບສີນ້ຳຕານແດງ ຮູບເຄິ່ງວົງກົມກວ້າງບໍລິເວນໜ້າເອິກສ່ວນເທິງ, ຂອບສີດຳ ແລະ ຫາງຍາວສີຂາວ.

ຫົວ: ຂົນບໍລິເວນຫົວລຽບ ແລະ ຊີ້ໄປທາງດ້ານຫຼັງ (ບໍ່ມີຈຸກ ຫຼື ຫອນ) ໜ້າຜາກສີນ້ຳຕານແດງສົດໃສ, ມີແຖບສີດຳຢູ່ບໍ່ລິເວນດ້ານຫຼັງ ສ່ວນທີ່ເຫຼືອຂອງຫົວເປັນສີເທົາ. ໜ້າມີສີເຫຼືອງສົດໃສ ໃນຂະນະທີ່ແກ້ມ, ຄາງ ແລະ ລຳຄໍເປັນສີຂາວ. ມື ແລະ ຕີນເປັນສີດຳ.

ຫາງ: ສີຂາວ ແລະ ຍາວເທົ່າ ຫຼື ຍາວກ່ວາຫົວ ແລະ ລຳຕົວລວມກັນ.

ຂົນ: ບໍລິເວນຫຼັງມີສີເທົາປົນລາຍ ແຂນທ່ອນເທິງມີສີເທົາຄ້າຍກັບຫຼັງ, ປາຍແຂນມີສີຂາວ (ໃນສາຍພັນຍ່ອຍ nigripes ຈະມີສີເທົາ). ຕົ້ນຂາເປັນສີດຳ ແລະ ນ່ອງເປັນສີນ້ຳຕານແດງ 7ສີດຳໃນສາຍພັນຍ່ອຍ). ບໍລິເວນກົ້ນ ແລະ ຮອບຫາງເປັນສີຂາວ. ດ້ານລຸ່ມ (ທ້ອງ/ເອິກ) ມີສີນ້ຳຕານປົນສີເຫຼືອງ ແລະ ມີຈຸດສີຂາວ. ມີແຖບສີນ້ຳຕານແດງຮູບເຄິ່ງວົງກົມກວ້າງຢູ່ເທິງໜ້າເອິກ, ຂອບສີດຳ.

ຂະໜາດ: ຄວາມຍາວຫົວ ແລະ ລຳຕົວຂອງຕົວຜູ້ 550-630 ມມ, ຕົວແມ່ຍາວປະມານ 597 ມມ. ຄວາມຍາວຫາງໃນຕົວຜູ້ 600-735 ມມ, ຕົວແມ່ຍາວປະມານ 597 ມມ. ນ້ຳໜັກ 7-10 ກກ.

ຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງເພດຜູ້ ແລະ ເພດແມ່: ມີລັກສະນະຄ້າຍກັນ ບໍ່ມີຄວາມແຕກຕ່າງທີ່ເບິ່ງເຫັນໄດ້ລະຫວ່າງເພດ.

ລູກຂາແດງ (ໄວນ້ອຍ): ສ່ວນໃຫຍ່ເປັນສີຂາວທັງໂຕ. ໃບໜ້າມີສີດຳມີແຖບສີອອ່ນຢູ່ບໍລິເວນໃຕ້ຕາແຕ່ລະຂ້າງ. ຂົນບໍລິເວນຫົວ ແລະ ງອນມີປາຍສີແດງ, ມີແຖບສີດຳພາດລົງມາບໍລິເວນກາງຫຼັງ ແລະ ຮອບຫົວເຂົາ ແລະ ຂາດ້ານລຸ່ມມີສີແດງ.

ແຫຼ່ງທີ່ມາ: [1].

ພຶດຕິກຳ: ຂາແດງເປັນສັດຫາກິນກາງເວັນ ແລະ ອາໃສຢູ່ເທິງຕົ້ນໄມ້ເປັນຫຼັກເກືອບຈະບໍ່ລົງມາພື້ນດິນເລີຍ. ພວກມັນເຄື່ອນທີ່ໄປຕາມປາຍຍອດ ໂດຍບໍ່ໄດ້ໃຊ້ການຢາງແບບສີ່ຂາວ ແລະ ການໂຫນກິ່ງໄມ້ ໂດຍການກະໂດດກິ່ງໄມ້ໄດ້ 1,5-1,8 ແມັດ ໂດຍຍົກຂາຂື້ນ ແລະ ຢຽດຂາອອກ. ແຂນຂາທີ່ຍາວ ແລະ ຫາງທີ່ບໍ່ສາມາດໃຊ້ຍຶດຈັບໄດ້ ຊ່ວຍໃນການຊົງຕົວ ແລະ ຄວາມຄ່ອງແຄ້ວ. ລູກນ້ອຍມັກນຈະທົດລອງແກ່ວງຕົວ ແລະ ເຄື່ອນໄຫວຢ່າງມ່ວນຊື່ນ. ເມືອກິນອາຫານ ຫຼື ພັກຜ່ອນພວກມັນຈະນັ່ງ ໂດຍດຶງຂາເຂົ້າມາໃກ້ຕົວ, ໃຊ້ແຂນໃນການເອື້ອມຈັບ ຫຼື ທຳຄວາມສະອາດຂົນ. ພວກມັນອາໃສຢູ່ໃນກຸ່ມສັງຄົມທີ່ມີຄວາມຍືດຍຸນ ຕັ້ງແຕ່ 3-50 ຕົວ ໂດຍບໍ່ມີການປ້ອອງກັນອານາເຂດທີ່ເຂັ້ມງວດ. ການເລຍຂົນໃຫ້ກັນເປັນປັດໄຈສຳຄັນໃນການສ້າງຄວາມຜູກພັນທາງສັງຄົມ ໂດຍຕົວແມ່ (ໂດຍສະເພາະລູກ) ຈະເລຍຂົນໃຫ້ກັນຫຼາຍກ່ວາ ໃນຂະນະທີ່ຕົວຜູ້ມັກແລ່ນຫຼິ້ນຫຼາຍກ່ວາ. [2], [3]

ອາຫານ: ອາຫານສ່ວນໃຫຍ່ຂອງຂາແດງ ສ່ວນໃຫຍ່ແມ່ນໃບໄມ້ ເຖິ່ງວ່າພວກມັນຈະກິນແກ່ນພືດ ແລະ ໄມ້ໄມ້ນຳກໍ່ຕາມ, ພວກມັນເລືອກກິນສະເພາະຊະນິດ ແລະ ອາຍຸບາງຊ່ວງຂອງອາຫານເທົ່ານັ້ນ. ການກິນອາຫານທີ່ບໍ່ເໝາະສົມອາດເຮັດໃຫ້ລະບົບຍ່ອຍອາຫານທີ່ຊັບຊ້ອນຂອງພວກມັນເຮັດວຽດຜິດປົກກະຕິ ເຮັດໃຫ້ພວກມັນມີອາການປ່ວຍຢ່າງຮຸນແຮງ ລື ເຖິ່ງຂັ້ນເສຍຊີວິດໄດ້. ຄວາມໄວຕໍ່ອາຫານນີ້ເຮັດໃຫ້ການລ້ຽງຂາແດງໃນກົງ ເປັນເລື່ອງຍາກຫຼາຍ ແລະ ຕ້ອງໄດ້ອາໃສຖິ່ນຕາມທຳມະຊາດເປັນສ່ວນໃຫຍ່. [4]. [5]

ການສືບພັນ: ຂາແດງຕົວແມ່ຈະຕົກໄຂທຸກເດືອນເປັນເວລາ 1-3 ວັນ ເມື່ອລະດັບຮໍໂມນເອສໂຕເຈັນຂື້ນສູງສຸດ, ເຊິ່ງສັງເກດໄດ້ຈາກການບວມ ແລະ ແດງບໍລິເວນອາໄວຍະວະເພດ ແລະ ຮູທະວານໜັກ. ການສືບພັນຈະເລີ່ມຕົ້ນໂດຍທັງສອງເພດຜ່ານພຶດຕິກຳການເບິ່ງຕາ ແລະ ສົ່ງສຽງ, ການຖືພາຈະມີສີແດງຈົນກ່ວາຈະເກີດລູກ. ການຖືພາໃຊ້ເວລາປະມານ 6,5 ເດືອນ ໂດຍຈະເກີດລູກພຽງໂຕດຽວ (ນ້ຳໜັກ 450 ກຼາມ) ທີ່ມີສີສັນສະເພາະຕົວສຳຫຼັບຂາແດງເມື່ອຍັງນ້ອຍ, ລູກຈະເກາະຕິດແມ່, ກິນນົມ ແລະ ຈະເລີ່ມກິນອາຫານແຂງເມື່ອອາຍຸໄດ້ 2 ເດືອນ ໂດຍໄດ້ຮັບການສະໜັບສະໜູນຈາກແມ່. ສີຂນຈະເລີ່ມປ່ຽນ ເມື່ອອາຍຸ 8-18 ເດືອນ ໂດຍສີຂົນບໍລິເວນໃບໜ້າຂອງຕົວເຕັມໄວຈະປະກົດເມື່ອມີອາຍຸ 2 ປີ. ຕົວແມ່ຈະໂຕເຕັມໄວເມື່ອອາຍຸ 4-6 ປີ, ຕົວຜູ້ເມື່ອອາຍຸ 4-9 ປີ ແລະ ໃນທີ່ສຸດທັງສອງເພດກໍ່ຈະແຍກຍ້າຍອອກຈາກກຸ່ມທີ່ເກີດມາ, ບາງຄັ້ງອາດເຂົ້າຮ່ວມກຸ່ມຊົ່ວຄາວ ຫຼື ກຸ່ມໂສດກ່ອນຈະຮ່ວຕົວກັນສືບພັນ. [2]

ຂາແດງເປັນຊະນິດພັນສະເພາະຖິ່ນຂອງລາວ, ຫວຽດນາມ ແລະ ກຳປູເຈຍ. [5]

ບັນຊີ CITES: ການໃຊ້ປະໂຫຍດເພື່ອການລິໂພກທຸກຮູບແບບ (ໜັງ, ກະດູກ, ການລ່າ) ຖືກຄວບຄຸມຢ່າງເຂັ້ມງວດ ຫຼື ຂໍຫ້າມພາຍໃຕ້ບັນຊີທີ່ I ຂອງ CITES ການໃຊ້ປະໂຫຍດທີ່ບໍ່ແມ່ນບໍລິໂພກ (ການທ່ອງທ່ຽວທາງນິເວດ, ສັນຍາລັກທາງວັດທະນະທຳ, ບົດບາດທາງນິເວດວິທະຍາ) ໄດ້ຮັບການສົ່ງເສີມໃຫ້ເປັນທາງເລືອກທີ່ຢືນຍົງ. [1]

ກົດໝາຍລາວ: ພາຍໃຕ້ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍສັດປ່າ ແລະ ສັດນ້ຳຂອງລາວ ຂາແດງ (Pygathrix nemaeus) ຖືກຈັດຢູ່ໃນບັນຊີທີ່ I (ປະເພດທີ່ I ເປັນສັດຫວງຫ້າມ) ເຊິ່ງເປັນລະດັບການຄຸ້ມຄອງສູງສຸດໃນລາວ ທຽບເທົ່າກັບການຫ້າມທີ່ເຂັ້ມງວດທີ່ສຸດ. [9]

• ຫ້າມລ່າ ຫຼື ຈັບ: ບຸກຄົນທົ່ວໄປຫ້າມຂ້າ, ດັກຈັບ ຫຼື ລ່າເສືອລາຍຫີນອອ່ນ ເດັດຂາດ.
• ຫ້າມຄ້າຂາຍ ຫຼື ຂົນສົ່ງ: ການຂາຍ, ການຊື້, ການຂົນສົ່ງ ຫຼື ການແລກປ່ຽນເສືອລາຍຫີນອອ່ນ ຫຼື ສິ້ນສ່ວນຂອງເສືອລາຍຫີນອອ່ນເປັນສິ່ງຜິດກົດໝາຍ.
• ຫ້າມຄອບຄອງ: ການລ້ຽງເສືອລາຍຫີນອອ່ນ ບໍ່ວ່າຈະຍັງມີຊີວິດຢູ່ ຫຼື ຕາຍແລ້ວ ຫຼື ສິ້ນສ່ວນໃດໆ ຂອງຮ່າງກາຍຂອງມັນ ຖືເປັນສິ່ງຕ້ອງຫ້າມ.
• ຫ້າມນຳໃຊ້ໃນຜະລິດຕະພັນ: ໜັງ, ກະດູກ ຫຼື ອານຸພັນອື່ນໆ, ຫ້າມນຳໄປໃຊ້ເພື່ອການຄ້າ ຫຼື ສ່ວນບຸກຄົນ.
• ບົດລົງໂທດທີ່ເຂັ້ມງວດ: ການຝ່າຝືນອາດສົ່ງຜົນໃຫ້ຖືກປັບເປັນຈຳນວນຫຼາຍ ແລະ ຕິດຄຸກຕາມກົດໝາຍລາວ.

ທີມງານຂອງພາເຂົ້າລາວຂໍປະຕິເສດຢ່າງເດັດຂາດຕໍ່ການລ່າ ຫຼື ການໃຊ້ສັດປ່າ ຫຼື ສັດສາຍພັນທີ່ໃກ້ສູນພັນ ເຊິ່ງຖືກລະບຸວ່າເປັນສັດຕ້ອງຫ້າມໃນລາຍຊື່ລະຫວ່າງປະເທດ ຫຼື ໃນກົດໝາຍຂອງ ສປປ ລາວ.

ຊະນິດພັນໃນປ່າ:

ສະພາບໂດຍລວມ:

ຂາແດງຈັດຢູ່ໃນລາຍຊື່ບັນຊີສັດປ່າປະເພດທີ່ I ຂອງ CITES.

• ໃນລາວ: ສັດຊະນິດນີ້ໄດ້ຮັບການຄຸ້ມຄອງພາຍໃຕ້ບັນຊີຫ້າມນຳໃຊ້ ໃນບັນຊີລາຍຊື່ສັດໃກ້ສູນພັນແຫ່ງຊາດ ແລະ ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍສັດປ່າ ແລະ ສັດນ້ຳ (2007)
• ໃນຫວຽດນາມ: ສັດຊະນິດນີ້ໄດ້ຮັບການຄຸ້ມຄອງຕາມກົດໝາຍ ພາຍໃຕ້ບັນຊີ 1B ບົດບັນຍັດກົດໝາຍແຫ່ງຊາດຂໍ້ທີ່ 32 (2006) ແລະ ບັນຊີທີ່ I ຂອງກົດໝາຍແຫ່ງຊາດ ຂໍ້ທີ່ 160 (2013).
• ໃນກຳປູເຈຍ: ສັດຊະນິດນີ້ຖືກຈັດຢູ່ໃນບັນຊີສັດ “ຫາຍາກ” ພາຍໃຕ້ກົດໝາຍປ່າໄມ້ (2002).

ຄາງຊະນິດນີ້ພົບໄດ້ໃນພື້ນທີ່ປ່າສະຫງວນແຫ່ງຊາດ (NPAs) ຫຼາຍແຫ່ງທົ່ວເຂດກະຈາຍພັນ. ແຕ່ເຖິ່ງຢ່າງໃກໍ່ຕາມ ການມີສ່ວນຮ່ວມຈາກນາໆຊາດ ພື້ນທີ່ປ່າສະຫງວນແຫ່ງຊາດ ມັກໄດ້ຮັບການຈັດການທີ່ບໍ່ດີ. ໃນປີ 2015 ຄວາມພາຍາຍາມໃນການອານຸລັກທີ່ກຳລັງດຳເນີນຢູ່ ເຊິ່ງມີ ຂາແດງຢູ່ໄດ້ແກ່:

• ໃນລາວ: ເຂດອຸທິຍານແຫ່ງຊາດນາກາຍ-ນ້ຳເທີນ; ເຂດອຸທິຍານແຫ່ງຊາດຫີນໜາມໜໍ່, ປ່າສະຫງວນແຫ່ງຊາດລະວິງ-ລະວຽນ, ທາງເຊື່ອມຕໍ່ລະຫວ່າງປ່າສະຫງວນແຫ່ງຊາດເຊປຽນຫາປ່າສະຫງວນດົງອຳພັນ ແລະ ປ່າສະຫງວນດົງອຳພັນ ຫາ ປ່າສະຫງວນເຊຊັບ, ປ່າສະຫງວນແຫ່ງຊາດເຊຊັບ, ປ່າສະຫງວນແຂວງ ຄູນເຊໜອງມ້າ ມີບັນທຶກຈາກປີ 1990 ສຳຫຼັບພື້ນທີ່ອື່ນໆ ແຕ່ຫຼາຍແຫ່ງຍັງບໍ່ໄດ້ຮັບສຳຫຼວດຊ້ຳ ແລະ ຄວາມຄົງຢູ່ຂອງສາຍພັນໃນພື້ນທີ່ເຫຼົ່ານັ້ນຍັງບໍ່ແນ່ນອນ.
• ໃນຫວຽດນາມ: ເຂດປ່າສະຫງວນແຫ່ງຊາດເສົາລາສອງແຫ່ງ, ປະສະຫງວນບາກມາ, ເຂດອານຸລັກແຫ່ງຊາດຊອນຕ້າ, ອຸທິຍານແຫ່ງຊາດຊາດຟອງຍາ-ເກບັງ, ອຸທິຍານແຫ່ງຊາດມອນເລ, ເຂດປ່າສະຫງວນແຫ່ງຊາດຟອງດຽນ ແລະ ປ່າສະຫງວນແຫ່ງຊາດດັກຣອງ.
• ໃນກຳປູເຈຍ: ອຸທິຍານແຫ່ງຊາດວິຣາເຊຍ.

ແຫຼ່ງຂໍ້ມູນ: [6]

ການອານຸລັກທີ່ຢູ່ອາໄສ:

ໄພຂົ່ມຂູ່: ຂ່າແດງປະເຊີນກັບໄພຂົ່ມຂູ່ລັກສອງປະການໄດ້ແກ່ ການລ່າ ແລະ ການສູນເສຍແຫຼ່ງທີ່ຢູ່ອາໃສ. ການລ່າຍັງເປັນໄພຂົ່ມຂູ່ທີ່ຮ້າຍແຮງທີ່ສຸດ ໂດຍມີສາເຫດມາຈາກການບໍລິໂພກໃນທ້ອງຖິ່ນ, ຢາພື້ນເມືອງ ແລະ ການຄ້າຂາຍສັດປ່າ ລວມທັງການຄ້າສັດລ້ຽງແບບສວຍໂອກາດ. ໃນລາວທັງຜູ້ລ່າສັດຄົນລາວ ແລະ ຄົນຫວຽດນາມ ມີສ່ວນກ່ຽວຂ້ອງ, ໃນຂະນະທີ່ຫວຽດນາມ ຂາແດງມີມູນຄ່າສູງຈາກການກິນຊີ້ນ ແລະ ໃຊ້ເປັນຢາ. ການສູນເສຍແຫຼ່ງທີ່ຢູ່ອາໃສ ຈາກການຈັດໄມ້ເພື່ອການເຮັດກະສິກຳ (ສວນກາເຟ, ຢາງພາລາ, ໝາກມ່ວງຫິມະພານ), ການຂຸດຄົ້ນບໍແຮ່, ພະລັງງານໄຟຟ້ານ້ຳ ແລະ ໂຄງການພັດທະນາໂຄງສ້າງພື້ນຖານ, ເຮັດໃຫ້ປ່າແຍກເປັນສ່ວນຕ່າງໆ ເຮັດໃຫ້ນັກລ່າສາມາດເຂົ້າເຖິງໄດ້ງ່າຍ. [6]

ການຕິດຕາມປະຊາກອນ:

ໃນລາວ: ຍັງຄົງມີປະຊາກອນຫຼົງເຫຼືອຢູ່ຫຼາຍທີ່ສຸດໃນໂລກ ໂດຍສະເພາະໃນອຸທິຍານແຫ່ງຊາດນາກາຍນ້ຳເທີນ ແລະ ອຸທິຍານແຫ່ງຊາດຫີນນ້ຳໜໍ່. ໂດຍອຸທິຍານແຫ່ງຊາດນາການນ້ຳເທີນຄາດວ່າ ມີປະຊາກອນຫຼາຍກ່ວາ 4,500 ກຸ່ມ, ກະຈາຍຢູ່ໃນພື້ນທີ່ປະມານ 1,600 ຕາແມັດ. ໃນອຸທິຍານແຫ່ງຊາດເຊຊັບ ຍັງຄົງມີຈຳນວນຫຼາຍພໍສົມຄວນ ພື້ນທີ່ປ່າຫ່າງໄກອາດຍັງມີປະຊາກອນຈຳນວນຫຼາຍຢູ່. ເຖິ່ງວ່າຈະຂາດຂໍ້ມູນປະມານການກໍ່ຕາມ ເຖິ່ງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ ປະຊາກອນຂອງພວກມັນຫຼຸດລົງຫຼາຍໃນໄລ່ຍະທົດສັດຕະວັດທີ່ຜ່ານມາ.

ໃນຫວຽດນາມ: ຈຳນວນປະຊາກອນຫຼຸດລົງຫຼາຍ ເນື່ອງຈາກການລ່າ ແລະ ການສູນເສຍແຫຼ່ງທີ່ຢູ່ອາໃສ. ການສຳຫຼວດພົບວ່າມີປະຊາກອນໜ້ອຍກ່ວາ 30 ຕົວໃນອຸທິຍານແຫ່ງຊາດບັກມາ 30-70 ຕົວ ໃນເຂດປ່າສະຫງວນແຫ່ງຊາດດັກຣອງ ແລະ ມີພຽງບາງກຸ່ມໃນເຂດປາສະຫງວນແຫ່ງຊາດບັກຮວງຮວາ. ອຸທິຍານແຫ່ງຊາດພົງນາ-ກາບັງ ອາດມີປະຊາກອນຫຼາຍຮອດ 2.000 ໂຕ (ເຊິ່ງອາດເປັນການປະມານສູງເກີນໄປ), ໃນຂະນະທີ່ອຸທິຍານແຫ່ງຊາດຊອນຕາມີປະຊາກອນປະມານ 200 ຕົວໃນພື້ນທີ່ຢູ່ອາໃສພຽງປະມານ 50 ຕາກິໂລແມັດເທົ່ານັ້ນ, ສະຖານທີ່ອື່ນໆ (ອຸທິຍານແຫ່ງຊາດຊູມອມເຣຍ, ເຂດກັນຊົນຂອງປ່າສະຫງວນແຫ່ງຊາດຟອງດຽນ ແລະ ອຸທິຍານແຫ່ງຊາດບັດມາ) ມີປະຊາກອນຈຳນວນໜ້ອຍ ຫຼື ບໍ່ຊັດເຈນກ

ໃນກຳປູເຈຍ: ພົບຊະນິດທີ່ສາມາດລະບຸພັນທຸກຳໄດ້ ແຕ່ມີລັກສະນະທາງສັຖານວິທະຍາທີ່ຜິດປົກກະຕິໃນອຸທິຍານແຫ່ງຊາດສະຕິວິຣາເຊຍ ແລະ ປ່າໃນເມືອງວວນໄຊ ຖືວ່າມີປະຊາກອນຂະໜາດໃຫຍ່ ເນື່ອງຂາກການພົບເຫັນຫຼາຍຄັ້ງ ເຖິ່ງວ່າຈະມີການບັນທຶກການປະສົມພັນຂ້າມສາຍພັນກັບຄາງສີເທົາແລ້ວກໍ່ຕາມ.

ແຫຼ່ງຂໍ້ມູນ: [6].

ການເກັບກູ້ແບບຍືນຍົງ: ອົງກອນອານຸລັກທີ່ເນັ້ນການສຶກສາ ແລະ ການອານຸລັກສາຍພັນໂດຍສະເພາະ ໄດ້ແກ່: ໂຄງການອານຸລັກ (Anoulak) ໃນອຸທິຍານແຫ່ງຊາດນາກາຍນໍ້າເທີນປະເທດລາວ (www.conservationlaos.com); ສະຖາບັນນິເວດວິທະຍາພາກໃຕ້ (SIE) ໃນອຸທິຍານແຫ່ງຊາດຊອນຕຣາ ປະເທດຫວຽດນາມ, GreenViet ໃນອຸທິຍານແຫ່ງຊາດຊອນຕຣາ ປະເທດຫວຽດນາມ (http://en.greenviet.org/); ມູນລະນິທິ Douc Langu ໃນຫວຽດນາມ (http://douclangur.org/); ແສນສູນຊ່ວຍເຫຼືອລີງໃກ້ສູນພັນ (ປະຊາກອນທີ່ຖືກກັກຂັງ) ໃນຫວຽດນາມ. [6]

ກົດໝາຍ ແລະ ນະໂຍບາຍ:

1. ຂໍບັງຄັບພາຍໃຕ້ກົດໝາຍໃນບັນຊີທີ່ I ຂອງ CITES:

• ຫ້າມໃນການຄ້າຂາຍເຂົາແຮດທົ່ວໂລກ: ບໍ່ມີຕະຫຼາດລະຫວ່າງປະເທດທີ່ຖືກົດໝາຍສຳຫຼັບເຂົາແຮດນໍດຽວ ຫຼື ອານຸພາກຕ່າງໆຂອງແຮນໍດຽວ.
• ຂໍ້ຈຳກັດໃນການເພາະລ້ຽງໃນກົງ: ການເຄື່ອນຫຍ້າຍສັດແຕ່ລະຕົວເພື່ອວັດຖຸປະສົງໃນການອານຸລັກ ຈະຕ້ອງໄດ້ຮັບການຄວບຄຸມ ແລະ ອານຸຍາດຢ່າງເຂັ້ມງວດພາຍໃຕ້ CITES.
• ລຳດຳຄວາມສຳຄັນໃນການບັງຄັບໃຊ້ກົດໝາຍ: ປະເທດຕ່າງໆ (ເຊັ່ນ: ອິນໂດເນເຊຍ) ຈຳເປັນຕ້ອງຖືວ່າການລ່າສັດ ແລະ ການຄ້າສັດປ່າຜິດກົດໝາຍເປັນອາດສະຍາກຳທີ່ຮ້າຍແຮງກ່ຽວກັບສັດປ່າ.

ແຫຼ່ງຂໍ້ມູນ: [1]

2. ກົດໝາຍລາວ:

ບຸກຄົນ, ນິຕິບຸກຄົນ ແລະ ອົງກອນຕ່າງໆ ຖືກຫ້າມບໍ່ໃຫ້ມີການກະທຳໃດໆຕໍ່ໄປນີ້:

1. ການສະເໜີສິນບົນ ຫຼື ເປັນຕົວກາງໃນການສະເໜີ ຫຼື ຮັບສິນບົນ.
2. ການປອມແປງເອກະສານ ຫຼື ການໃຊ້ເອກະສານປອມ
3. ການຄອບຄອງ, ຊື້-ຂາຍ, ລ່າ, ນຳເຂົ້າ-ສົ່ງອອກ ຫຼື ການເຄື່ອນຫຍ້າຍສັດປ່າຢ່າງຜິດກົດໝາຍ ລວມທັງຊາກ, ສິ້ນສ່ວນ ແລະ ຜະລິດຕະພັນຈາກສັດປ່າ.
4. ການທາລຸນນະກຳສັດທຸກຮູບແບບ
5. ການມີສ່ວນຮ່ວມໃນການຜະລິດ ນຳເຂົ້າ, ຈຳນ່າຍ ແລະ ໃຊ້ອາວຸດລ່າສັດ ຫຼື ເຄື່ອງມືທີ່ມີລັກສະນະທຳລາຍລ້າງ ເຊັ່ນ ອຸປະກອນລະເບີດ, ສານເຄມີ, ສານພິດ, ໄຟຟ້າ, ແສງ, ສຽງ, ຄື້ນ ແລະ ອື່ນໆ.
6. ການບຸກລຸກ ແລະ ການທຳລາຍເຂດອານຸລັກສັດປ່າ, ຖິ່ນທີ່ຢູ່ອາໄສຂອງສັດປ່າ ແລະ ແຫຼ່ງອາຫານສັດປ່າທາງຕົງ ຫຼື ທາງອອ້ມ.
7. ການປ່ອຍສັດປ່າຕ່າງຖິ່ນທີ່ມີຄວາມສ່ຽງທີ່ຈະກໍໃຫ້ເກີດອັນຕະລາຍຕໍ່ສັດປ່າພື້ນເມືອງ ແລະ ລະບົບນິເວດ.
8. ການເຄື່ອນຫຍາຍ, ຫານປ່ຽນແປງ ຫຼື ການທຳລາຍເຄື່ອງໝາຍເຂດແດນຂອງຂອບເຂດອານຸລັກສັດປ່າ.
9. ພຶດຕິກຳອື່ນໆທີ່ຝ່າຝືນກົດໝາຍ.

ແຫຼ່ງຂໍ້ມູນ: [9]