ອາຫານ:
ໃບອ່ອນ ແລະ ຍອດ: ນຳມາປຸງເປັນອາຫານໄດ້.
ສັບພະຄຸນ:
ຕົ້ນ: ນຳມາຕົ້ມເອົານ້ຳດື່ມ ຫຼື ຕຳໃຫ້ລະອຽດຄັ້ນເອົານ້ຳປະສົມກັບນ້ຳຫອມໃຊ້ດົມແກ້ພະຍາດດີຊານ, ນຳມາປະສົມກັບພິກໄທ ແລະ ນ້ຳເຜິ້ງແລ້ວປັ້ນເປັນກ້ອນກິນບຳລຸງຮ່າງກາຍ.
ໃບ: ນຳມາຕຳທາ ຫຼື ພອກແກ້ຄໍເຂັດ, ຮັກສາແຜສົດ, ຜິວໜັງອັກເສບ, ຮັກສາພະຍາດຂີ້ກາກ, ຂີ້ເກື້ອນ, ຊ່ວຍຫ້າມເລືອດ, ແກ້ບາດແຜຝົກຊ້ຳ, ບັນເທົາອາການເຈັບ, ຊ່ວຍຮັກສາໄຂ້, ພະຍາດກ່ຽວກັບຕາ, ຫອບຫືດ, ຫຼອດລົມອັກເສບ, ແກ້ບັນຫາທາງຕັບ, ຖອກທ້ອງ ແລະ ກະເພາະປັດສະວະອ່ອນແອ,​ ຕົ້ມໃຊ້ຮັກສາມະເຮັງ, ຮັກສາພິດຈາກແມງມອດກັດ ແລະ ຊ່ວຍແກ້ພິດງູກັດ, ໃບນຳມາບົດວາງຫົວຂະມ່ອມເດັກແກ້ອາການຊັກ ແລະ ໃຊ້ທາບໍລິເວນຜິວໜັງເພື່ອລົບຮອຍດຳຕາມຜິວໜັງຂອງເດັກ.
ກ້ານ ແລະ ໃບ: ຮັກສາພະຍາດເລືອດຈາງ, ພະຍາດບິດ, ແກ້ໄຂ້, ແກ້ອາການຮາກ, ມີນ້ຳມູກ ແລະ ຊ່ວຍຂັບພິດ.
ດອກ: ຊ່ວຍຮັກສາພະຍາດຕາແດງ.
ທັງຕົ້ນ: ຕົ້ມດື່ມ ແລະ ທາບໍລິເວນນິ້ວມື ຫຼື ອາບເປັນຢາແກ້ຕະຄິວ, ຕົ້ມດື່ມແກ້ເໜັບຊາ, ແກ້ປວດເມື່ອຍ, ແກ້ອາການອ່ອນເພຍ ຫຼື ນຳມາອາບແກ້ລົມຊັກ, ນຳມາປຸງເປັນຢາຟື້ນຟູ ແລະ ບຳລຸງຕັບ, ສາມາດຕ້ານເຊື້ອມະເຣັງໄດ້ປານກາງ, ປະກອບດ້ວຍສານ alkaloids nicotine ແລະ coumarin ຊ່ວຍຂັບລົມ, ຂັບປັດສະວະ ແລະ ແກ້ປວດເມື່ອຍຕາ.
ສານສະກັດຈາກຕົ້ນ: ໃຊ້ຮັກສາອາການອັກເສບຂອງຕັບທີ່ເກີດຈາກ carbon tetrachloride, ຮັກສາອາການທ້ອງໃຄ່ ແລະ ພະຍາດຕັບ, ພະຍາດເລືອດຈາງ, ພະຍາດຄໍຕີບເປັນຕົ້ນ.
ນ້ຳຈາກຕົ້ນ: ໃຊ້ປະສົມກັບນ້ຳມັນຫອມລະເຫີຍໃຊ້ດົມຮັກສາຫວັດ ແລະ ພະຍາດດີຊານ.
ຄຸນປະໂຫຍດ:
ໃບ: ນຳມາຕຳຄັ້ນເອົານ້ຳປະສົມກັບນ້ຳມັນໝາກພ້າວແລ້ວນຳມາໃສ່ຜົມຊ່ວຍເຮັດໃຫ້ຜົມດົກດຳ, ແກ້ຜົມງອກກ່ອນໄວ ແລະ ຍັງສາມາດນຳມາອົມແກ້ແຂ້ວຫຼ່ອນກອ່ນໄວ.
ກ້ານ ແລະ ໃບ: ໃຊ້ຂ້າເຊື້ອໃນແຜງົວ ແລະ ຄວາຍ.
ນ້ຳຈາກໃບ ແລະ ໝາກ: ໃຫ້ສີນ້ຳເງິນອົມດຳໃຊ້ເຮັດສີຍ້ອມຜົມ ແລະ ສັກຄິ້ວ.