ອາຫານ:
ໃບອອ່ນ: ປຸງເປັນຜັກ.
ຮາກອ່ອນ: ອຸດົມໄປດ້ວຍທາດແປ້ງໃຊ້ກິນດິບ ຫຼື ຂົ້ວ.
ກາບດອກທີ່ຍັງບໍ່ບານ: ເປັນຜັກກິນເປັນອາຫານ.
ດອກ: ຕາກແຫ້ງໃຊ້ເປັນອາຫານ ແລະ ໃຊ້ເຮັດເຂົ້າໜົມ ເຊັ່ນ ໃສ່ແກງແຄ ແລະ ເຮັດນ້ຳງ້ຽວກັບເຂົ້າປຸ້ນໄດ້ ຫຼື ດອກສົດສາມາດນຳມາຈິ້ມກິນກັບແຈ່ວໄດ້.
ແກ່ນສຸກ: ນຳມາຂົ້ວແລ້ວຮັບປະທານໄດ້.
ນ້ຳມັນໄດ້ຈາກແກ່ນ: ນຳໃຊ້ປຸງອາຫານ.
ສັບພະຄຸນ:
ຮາກອ່ອນ: ເປັນຢາຂັບປັດສະວະ, ຢາຊູກຳລັງ, ຮັກສາພະຍາດອາຫິວາລະບາດ, ຮັກສາວັນນະໂຣກ, ໄອ ແລະ ປັດສະວະລຳບາກ, ແກ້ມົນລະພິດໃນຕອນກາງຄືນ, ແກ້ເຈັບທ້ອງຈາກພະຍາດບິດ ແລະ ຊ່ວຍເພີ່ມກຳລັງ.
ຍອດອ່ອນ: ຊ່ວຍຫຼຸດໄຂ້, ຊ່ວຍຮັກສາພອຍສີແດງ ແລະ ຮັກສາພາວະເລືອດຈາງ.
ໃບ: ແກ້ອາການຄວາມດັນເລືອດຕ່ຳ, ນ້ຳຕານໃນເລືອດຕ່ຳ, ຮັກສາແຜໃນເພດານປາກ, ຮັກສາພະຍາດຊຳເຮື້ອ, ແກ້ພິດແມງມຸມ ຫຼື ງູກັດ, ນຳມາຕົ້ມຮ່ວມກັບສະໝູນໄພຊະນິດອື່ນຊ່ວຍຮັກສາອາການມ້າມໃຫຍ່, ຮັກສາອາການບວມນ້ຳ ແລະ ມີ Fenugreek ຮັກສາອາການຕີນແຕກ.
ຍອດ ຫຼື ກ້ານ: ໃຊ້ຮັກສາອາການເລືອດອອກຕາມຫວ່າງແຂ້ວ.
ເປືອກ: ໃຊ້ຮັກສາພະຍາດອາຫິວາລະບາດ, ຮັກສາອາການເຫຍື້ອຫຸ້ມປອດອັກເສບ, ເປັນຢາຂັບປັດສະວະ, ຮັກສາພັບແພໃນກະດູກຫັກ ແລະ ແກ້ອາການເຈັບແຂ້ວ.
ດອກສົດ: ຊ່ວຍຮັກສາພະຍາດຜິວໜັງ.
ດອກແຫ້ງ: ໃຊ້ເປັນຢາຫຼຸດໄຂ້, ຂັບຄວາມຊື້ນ, ຖອບພິດ, ແກ້ອາການເຈັບທ້ອງບິດ, ເຈັບກະເພາະ, ລຳໄສ້ອັກເສບ, ເຈັບຮ້ອນ ແລະ ໄອ.
ເກສອນເພດຜູ້: ຊ່ວຍຫຼຸດຄວາມຮ້ອນໃນຮ່າງກາຍ ແລະ ປັບທາດໃນຮ່າງກາຍ.
ໝາກ: ເປັນຢາຮັກສາແຜ, ເປັນຢາຊູກຳລັງ, ໃຊ້ຮັກສາພະຍາດບິດ, ໄຂ້ເລືອດອອກ, ວັນນະໂຣກປອດ, ໄຂ້ຫວັດໃຫຍ່ ແລະ ຊ່ວຍບຳລຸງປະຈຳເດືອນ.

ສິນຄ້າ:

ນ້ຳມັນທີ່ໄດ້ຈາກແກ່ນ: ສາມາດນຳມາເຮັດສະບູ, ໃຊ້ສຳລັບອູດສາຫະກຳໃຫ້ແສງສະຫວ່າງ ແລະ ສາມາດໃຊ້ແທນນ້ຳມັນເມັດຝ້າຍໄດ້ເພື່ອເປັນສິນຄ້າ.
ຄຸນປະໂຫຍດ:
ເສັ້ນໄຍຈາກເປືອກ: ເໝາະສົມສຳລັບເຮັດເຊືອກ.
ໄໝ ຫຼື ເສັ້ນໄຍທີ່ໄດ້ຈາກໝາກ: ມີຄຸນນະພາບຕ່ຳກວ່າໄໝທີ່ໄດ້ຈາກ Ceiba pentandra ແຕ່ສາມາດໃຊ້ເຮັດໝອນນອນ, ໃຊ້ກັນແມງໄມ້ໄດ້ ແລະ ສາມາດນຳໄປເຮັດເສື້ອຊູຊີບໄດ້.
ສານສະກັດ methanol ຂອງໃບ: ເປັນຢາຂ້າແມງໄມ້ທີ່ມີສັກກະຍະພາບສູງ ແລະ ສາມາດນຳໄປໃຊ້ໃນແຫຼ່ງນ້ຳນິ້ງທີ່ເປັນແຫຼ່ງເພາະພັນຍຸງ.
ເນື້ອໄມ້: ໃຊ້ສຳລັບເຮັດກ່ອງບັນຈຸ, ເຮັດຂອງຫຼີ້ນ, ໄມ້ຂີດໄຟ ແລະ ສໍ.