ລຳຕົ້ນເປັນເຄືອ, ມີເນື້ອໄມ້ແຂງ, ເຄືອຍາວ 5-8 ມ, ກິ່ງອ່ອນມີຂົນຂຸຍສີນ້ຳຕານ, ແຕກກິ່ງເລືອຍາວ, ເປືອກບາງ, ພາກສ່ວນອ່ອນເປັນສີຂຽວ, ພາກສ່ວນແກ່ເປັນສີນ້ຳຕານປົນສີເທົາ, ຜິວລຽບ. ໃບດ່ຽວ, ອອກຮຽງສະຫຼັບ, ຮູບຂອບຂະໜານ, ກ້ວາງ 3-5 ຊມ, ຍາວ 6-10 ຊມ, ໂຄນໃບມົນ ຫຼື ຮຽວແຫຼມ, ຂອບແສກແຂ້ວເລື້ອຍແບບຫ່າງໆ, ປາຍຕັດ ຫຼື ເປັນຕິ່ງໜາມ, ແຜ່ນໃບໜາຄ້ານຄືໜັງ, ຜິວໃບດ້ານເທິງເປັນສີຂຽວເຂັ້ມ, ຜິວໃບດ້ານລຸ່ມສາກຊາ. ກ້ານໃບຍາວ 0.6-1 ຊມ. ຊໍ່ດອກແບບແຕກແໜງ, ອອກຕາມງ່າມໃບ ຫຼື ປາຍຍອດ, ຍາວ 10-15 ຊມ. ດອກຍ່ອຍມີຈຳນວນຫຼາຍ, ຮູບກົມ, ເມື່ອບານເຕັມທີມີເສັ້ນຜ່າສູນກາງປະມານ 0.8 ຊມ, ບານບໍ່ພ້ອມກັນ, ສີຂາວ, ມີກິ່ນຫອມ. ກາບດອກມີ 5 ກາບ. ກີບດອກມີ 5 ກີບ, ຫຼົ່ນງ່າຍ. ເກສອນເພດຜູ້ຈຳນວນຫຼາຍ, ຮູບເສັ້ນດ້າຍ. ໝາກຮູບໄຂ່ບ້ຽວ, ມີຂະໜາດປະມານ 0.7 ຊມ, ມີຈະງອຍຢູ່ປາຍ, ໝາກອ່ອນເປັນສີຂຽວ, ໝາກແກ່ຈະແຕກອອກເປັນປ່ຽງດຽວ. ແກ່ນມີ 12 ແກ່ນ, ສີດຳ.

ສັບພະຄຸນ:

• ຮາກ ແລະ ໃບ: ນຳມາຕົ້ມອົມຮັກສາແຜໃນປາກ, ໃຊ້ເປັນຢາຮັກສາອາການຕົກເລືອດໃນປອດ ແລະ ນຳມາຕຳພອກຮັກສາຜື່ນຄັນ.
• ຮາກ ແລະ ຕົ້ນ: ນຳຕົ້ມດື່ຶມຊ່ວຍແກ້ຝີ ແລະ ແກ້ບວມ.
• ໃບ: ນຳມາຕົ້ມດື່ມແກ້ອາການສະອຶກ ແລະ ຊ່ວຍຮັກສາພະຍາດຫິດ.
• ດອກ: ໃຊ້ເປັນຢາຫອມຊ່ວຍບຳລຸງຫົວໃຈ, ແກ້ອາການວຽນຫົວ ແລະ ແກ້ອາການອ່ອນເພຍ.
• ນ້ຳຈາກຕົ້ນ: ຮັກສາຝີໜອງໄດ້.

ພືດປະດັບ: ນິຍົມນຳມາປູກເປັນໄມ້ປະດັບທີ່ໃຫ້ຄວາມສວຍງາມ ແລະ ກິ່ນຫອມ. ນອກຈາກນີ້ຄົນບູຮານຍັງຖືເປັນໄມ້ມົງຄຸນ.

ພືດເສັ້ນໄຍ: ເຄືອນຳມາໃຊ້ເປັນເຊືອກມັດຫຼັງຄາ ຫຼື ໃຊ້ມັດກໍ່ສ້າງ, ເຄືອໃຫຍ່ສາມາດນຳມາເປັນອູໃຫ້ເດັກໄດ້.

ຄຸນປະໂຫຍດ:

• ໃບ: ນຳມາຂັດອຽນໃຫ້ເມືອກຫຼຸດອອກ.
• ໃບ: ໃບສາກຊາສາມາດນຳມາແທນກະດາດຊາຍໄດ້.
• ເຄືອ: ສາມາດນຳມາໃຊ້ສານ ແລະ ນຳມາມັດເຄື່ອງໃຊ້ສອຍຕ່າງໆ.

N/A

N/A

N/A

,