ປາຊະນິດນີ້ມີຮູບຮ່າງລຳຕົວຍາວ, ຄີກົ້ນມີກ້ານຄີອອ່ນ 44 ຫາ 48 ກ້ານ ແລະ ທ້ອງມີເກັດແຂງເປັນສັນ 16 ຫາ 19 ເກັດ, ຮຽງຈາກໂຄນຄີເອິກຈົນຮອດທະວານໜັກ, ກະດູກຄາງກະໄຕເທິງສັ້ນ, ປາຍແຍກອອກເປັນສອງແສກ ແລະ ບໍ່ມີກະດູກເໜືອຂາກະໄຕເທິງຕົວທຳອິດ (ກະດູກຂະໜາດນ້ອຍເທິງຄາງກະໄຕເທິງ) ແຂ້ວຊີ່ລຸ່ມສັ້ນ ແລະ ມີຮອຍຍັກຂະໜາດໃຫຍ່ຄ້າຍແຂ້ວ. ຄີກົ້ນເລີ່ມຈາກດ້ານໜ້າຄີຫຼັງເລັກນ້ອຍ ປະມານຄວາມາວຂອງດວງຕາ. ຄີເອິກມີສີດຳທັງໝົດ ຫຼື ບາງສ່ວນ ໃນຂະນະທີ່ຄີຫາງມີສີເຫຼືອງຂອບດຳ ປາຊະນິດນີ້ສາມາດຈຳແນກໄດ້ງ່າຍຈາກແຂ້ວຂາກະໄຕທີ່ໃຫຍ່ຂື້ນ ຊຶ່ງເຮັດໃຫ້ແຕກຕ່າງຈາກປາໃນກຸ່ມ anchovies ຊະນິດອື່ນ, ໃນພູມິພາກອິໂດ-ປາຊີຟິກຕາເວັນຕົກ, ນອກຈາກນີ້ ມັນຍັງມີຫົວທີ່ຂ້ອນຂ້າງນ້ອຍ, ມີລັກສະນະຫຼັງແປ ແລະ ມີເກັດຂ້າງທີ່ຍາວ (ເກັດທີ່ໂຄນຄີເອິກ ແລະ ຄີຂ້າງ).
ແຫຼ່ງທີ່ມາ: [1]

ອາຫານ: ປາຊະນິດນີ້ໃຊ້ເປັນອາຫານ ແລະ ຫາເພື່ອການຄ້າຂາຍ ແລະ ກນດຳລົງຊີວິດ, ມີມູນຄ່າທາງການຕະຫຼາດຂ້ອນຂ້າງຕ່ຳ ແລະ ມັກນຳໄປແປຮູບເປັນຜະລິດຕະພັນປາແດກ. [2]

N/A

ສະພາບໂດຍລວມ:
ການອົບພະຍົບ: ເປັນທີ່ຮູ້ກັນດີວ່າປາຊະນິດນີ້ຈະອົບພະຍົບໄປຕົ້ນນ້ຳໃນຊ່ວງລະດູແລ້ງ (ຕຸລາ ຫາ ມີນາ) ແລະ ອົບພະຍົບລົງປາຍນ້ຳໃນຊ່ວງຕົ້ນລະດູຝົນ (ພຶດສະພາ ຫາ ກໍລະກົດ), ມີລາຍງານວ່າອົບພະຍົບເຫຼົ່ານີ້ຖືກກະຕຸ້ນ ໂດຍລະດັບນ້ຳທີ່ຫຼຸດລົງ ຫຼື ເພີ່ມຂື້ນ. [2]
ອາຫານ: ພວກມັນກິນກຸ້ງ, ປູ, ແມງໄມ້ ແລະ ປາຂະໜາດນ້ອຍ. ການວາງໄຂ່ເກີດຂື້ນໃນພື້ນທີ່ທ່ງພຽງທີ່ຖືກນ້ຳຖ້ວມຮອດ ໂດຍຕາມຮູບແບບການອົບພະຍົບຕາມແມ່ນ້ຳແບບປາ Whitefish. [2]

ການອານຸລັກທີ່ຢູ່ອາໄສ:
ໄພຂົ່ມຂູ່: ປາຊະນິດນີ້ມີແນວໂນ້ມທີ່ຈະໄດ້ຮັບຜົນກະທົບຈາກການໃຊ້ປະໂຫຍດທີ່ເກີດຈຳເປັນ, ການສ້າງເຂື່ອນ ແລະ ມົນສະພາວະໃນລະດັບທ້ອງຖິ່ນ ແຕ່ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ບໍ່ຖືກເປັນໄພຂົ່ມຂູ່ທີ່ສຳຄັນຕໍ່ປະຊາກອນໃນລະດັບໂລກ, ການກຳສິກຳແບບໄຮ່, ການປ່ຽນແປງການກະຈາຍຕົວຂອງນ້ຳຜິວດິນ, ມົນສະພາວະຈາກຢາຂ້າແມງໄມ້ ແລະ ການຕົກຕະກອນທີ່ເກີດຂື້ນ. [2]

ການຕິດຕາມປະຊາກອນ:
ບໍ່ມີຂໍ້ມູນກ່ຽວກັບຂະາດປະຊາກອນ ຫຼື ແນວໂນ້ມຂອງສາຍພັນນີ້. [2]

ການເກັບກູ້ແບບຍືນຍົງ:
ບໍ່ມີມາດຕະການອານຸລັກສະເພາະສາຍພັນສຳຫຼັບ ປາໝາກຈັນ ໃນໄທ, ສາຍພັນນີ້ຖືກຈັດຢູ່ໃນລາຍຊື່ທີມີຄວາມສ່ຽງລະດັບຊາດ ເຖິ່ງວ່າຈະບໍ່ມີລະບຸຜົນກະທົບ ແລະ ບໍ່ຊັດເຈນວ່າມີໂຄງການອານຸຮັກໃດໆ ແນະນຳໃຫ້ມີການສຶກສາເພີ່ມເຕີມກ່ຽວກັບຂະໜາດ ແລະ ແນວໂນ້ມຂອງປະຊາກອນ, ການກະຈາຍພັນ ແລະ ໄພຂົ່ມຂູ່, ພ້ອມທັງຕິດຕາມລະດັບການເກັບກ່ຽວ ແລະ ການຫຼຸດລົງຂອງຖິ່ນທີ່ຢູ່ອາໄສ. [2]

Duangkhae Keonoy

,